Rus edebiyatının ağdalı anlatımına nüktedan bir dokunuş yapılmak istenmiş ama fazla yoğun betimlemeler ve naftalinli kelimeler maalesef okuma zevkimi yok etti.
Çok çarpıcı unsurlar okusam da tarihte de yaşandığı varsayılan bu olaya edebi bir açıdan yaklaşmayı çok becerememiş bence yazar.
Ruhban sınıfı, din adamları, devlet büyüklerinin refahını halkın sefaletinin etkileyememesi yüzyıllardır süregelen bir durum her zamanki gibi.
Eh, potansiyeli vardı ama üslup yorucu ve kafa ütüleyiciydi, öyle ki çarpıcı 2-3 bölümü de yuttu sömürdü benim gözümde.
Aylardan Kasım Günlerden Perşembe
2026 - 31. Kitap
Kitabın Adı: Aylardan Kasım Günlerden Perşembe
Yazarı : Ayşe Kulin
Yayınevi : Everest Yayınları
Türü : Tarihi Roman
Basım Yılı: 2025
Sayfa Sayısı: 175 Sayfa
Düşünceler :
Ayşe Kulin sevdiğim yazarlardan birisidir. Aynı zamanda oldukça üretkendir. 42 kitabı milyonlarca satmış hemen her kitapseverin kütüphanesine ve dolayısıyla kalbine girme başarısı göstermiştir. Trabzon Kitap Fuarı'nda eşimle kendisine rastlamış gece geç saatlere kadar kitap imzalamasına hayretle ve hayranlıkla şahit olmuştuk. Bizde kitap imzalatmadık çünkü yeterince yorulmuştu.
Yazarın 11 kitabını okudum bugüne kadar. Hemen hepsini de sevdim. Akıcı anlatımı ,sayfaları birbiri ardına çevirme hissiyatı uyandıran bir yazım tarzı var. Zaten bu kitaba da dün başladım ve bugün bitirdim. İşlerimin arasında dahi zevkle okudum.
Yazarın en son kitabı olan bu roman istek üzerine yazılmış. Bu mânâda yazarın tek eseridir diye düşünüyorum.
Atatürk 'ün ağzından Atatürk 'ü anlatan bir roman bu. Tarihsel gerçeklere sadık kalınarak yazılmış .Yazarken 22 farklı kaynaktan yararlanılmış.
Atatürk 'ün iç dünyasına yansıtılmaya çalışılmış eserde. Belirli bir kronolojik sıra takip edilmemiş. Geçmişle vefat ettiği gün arasında gidip gelinmiş eserde.
Çocukluk dönemi ile kadınlarla ilişkileri üzerinde biraz fazlaca durulmuş. İnsani yönü öne çıkarılmış. Fikrimizi önderinin de bir ölümlü olduğu gerçeği vurgulanmış. Zaten kendisi de bunu meşhur " Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır " sözüyle söylemekte asıl önemli olanın kurduğu devlet ve fikirleri olduğunu bize anlatmakta idi. Yazıkki emanetine pek sahip çıktığımız söylenemez.
Neyse Atatürk 'ü biraz farklı açıdan ,Onun diliyle dinlemek isterseniz güzel bir seçim olur bu eser sizin için. Lakin biraz daha uzun olabilir daha fazla teferruata
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Teoride ve Pratikte Politika 
August Bebel
August Bebel, Alman Sosyal Demokrasinin kurucularından birisidir. Marx ve Engles doktorinini parti toplantılarında Alman Sosyal Demokrasi'nin resmi anlayışına yerleşmesi ve politik uygulamaya dönüşmesinde büyük katkıları olmuştur.
Bebel, Teori ve Pratikte Politika adlı kitabında; işçilerin yaşam ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi, Efrurt Parti Kongresinde yaptığı konuşma, Alman Sosyal Demokrasinin hedefleri, Kooperatifler, Din ve Hristiyanlık, Devlet, Geleceğin toplumu üzerine teorik ve pratik görüşlerini sosyalist bir bakış açısıyla ele almaktadır..
'Sosyal Demokrasi' üzerine önemli düşünce ve fikirlerin ele alındığı kitap; okuması akıcı ve insan usunu geliştirici bir niteliktedir...
Yazım değil klavyem bozuk.Edebiyat
Bence Zweig, "Dünün Dünyası" sancısını çektiği için, güvenli, medeni ve kendine hak gördüğü bir dünyanın yok oluşunu bizzat tecrübe ettiği için, Filistin'de nesillerdir devam eden bu yıkımı modern barbarlığın bir kanıtı sayardı. Biliyorum dan diye girdim ama bu budur.
Zweig öldüğünde Filistin halkı zaten acı çekiyordu. Ancak Zweig bu acıyı örgütlü bir Yahudi devletinin zulmü olarak değil, İngiliz sömürgeciliğinin ve Nazi zulmünden kaçan çaresiz mültecilerin yarattığı trajik bir bölgesel çatışma olarak gördü, bence. Ve oraya sışınan yahudiler ile zaten orada olan azınlığın arasındaki farkı da bilirdi. Eğer 1948 sonrasını ve bugünkü iğrenç askeri işgali görebilseydi, Theodor Herzl'in o "saf rüyasının" nasıl bir kanlı pisliğe dönüştüğünü fark edip çok daha büyük bir yıkım yaşayacaktı. 1 2 yıl erken intihar edebilirdi belki. Şu adama temasını okuduğum yerde kitanı bırakabilirdim.
Yine Zweig, bir mektubunda Filistin'de bir Yahudi yaşamı kurma çabalarını eleştirerek genel olarak gençlere "Filistin'e gitmek yerine diller öğrenmesini ve küresel bir serbest ruh olarak kalmasını" tavsiye etmiştir. Zweig, Yahudilerin o topraklara gidip yerleşmesini yapay ve zorlama bir milliyetçilik projesi olarak gördüğünü anlıyorum. Zweig, Siyonizm'in Filistin'de bir devlet kurma fikrine karşı çıkarken en büyük savunusu dayanağı argumanı da barış barış barıştı. O dönem Filistin'e yapılan zorunlu göçlerin, ki bana göre bu sığınmadır ve toprak satın alımlarının ki bu konu da fikrim de çoğunluğa uymuyor, yerel Arap nüfusla bir çatışma ve şiddet doğuracağını biliyordu. Doğurdu da. İntihar ettiği için birinci nakba felaketini göremedi. Ama evet felaket yaşandı. Zweig, Yahudiliğin tarih boyunca orduya, silaha ve sınırlara ihtiyaç duymadan hayatta kalmasını bir gurur kaynağı olarak görüyordu zaten
Puan vermedi·157 syf.·
2026 27. kitabı
Bir yazarın ilk eseri çoğu zaman ya çıraklığının itirafı ya da olacaklarının habercisidir. İnsancıklar her ikisidir. Dostoyevski bu romanı 1846'da, yirmi dört yaşında yazdı. Belinski onu "yeni bir Gogol" diye ilan etti, Petersburg salonları genç adamı omuzlarına aldı, sonra bir yıl içinde yere bıraktı. Yirmi yıl boyunca Dostoyevski o ilk anın gölgesinde yaşadı; Suç ve Ceza gelene kadar adı bu kitapla birlikte anıldı. Şimdi geriye dönüp baktığımızda, gençliğin coşkusu sönmüş, gerçek görünür: *İnsancıklar* iyi bir roman değildir; ama büyük bir romandır. İkisi aynı şey değildir.
Hikâye basit: orta yaşlı, yoksul, alkol problemi olan bir devlet katibi Makar Devuşkin ile uzak akrabası olduğu öksüz genç kadın Varvara Dobroselova mektuplaşır. Aynı sokakta, karşı pencerelerden birbirlerini görebilecek mesafede yaşarlar. Makar maaşının önemli bir kısmını gizlice Varvara'ya gönderir; bunun karşılığında bir teşekkür, bir mendil, bir kitap, bir umut alır. Roman bu mektupların birikiminden ibarettir. Sonunda Bikov adlı zengin bir adam çıkagelir, Varvara'yı eski bir hesabı kapatmak için satın alır, taşradaki çiftliğine götürür. Makar yapayalnız kalır. Hikâye burada biter; ama hikâyenin yıkıcılığı tam burada başlar.
Dostoyevski'nin bu kitapta yaptığı şey Rus edebiyatına bir arketip kazandırmaktı: "küçük adam." Devlet katibinin paltosunu Gogol önce kendisi giydirmişti, ama o paltonun içine bir ruh yerleştiren Dostoyevski oldu. Gogol'ün Akaki Akakiyeviç'i acınası bir karikatürdü; Dostoyevski'nin Makar'ı acınası bir insandır. Aradaki fark devasadır. Çünkü Makar yoksuldur, ama gururludur. Yoksulluğunun farkındadır, üstelik gizlemeye çalışacak kadar gururludur, daha da kötüsü, bu çabasının boşunalığını bildiği için iki kat acı çeker. Romandaki en derin satırlar bu utancın etrafında
Puan vermedi
Nikolay Gogol, dünya edebiyatının en sarsıcı absürt ve psikolojik klasiklerinden biri olan bu eserinde; Çarlık Rusyası’nın katı bürokratik çarkları arasında ezilen dokuzuncu dereceden bir devlet memuru olan Aksenti İvanoviç Poprişçin’in adım adım deliliğe sürüklenişini anlatıyor. Sınıfsal eşitsizliklerin, toplumsal statü kaygısının, imkansız bir aşkın ve aşağılanmanın yarattığı ağır travmaları, bir memurun kendi tuttuğu günlük üzerinden muazzam bir trajikomik dille gözler önüne seriyor.
Müdürün kızına duyduğu platonik aşkla başlayan tutkunun, köpeklerin kendi aralarında mektuplaştığına inanmaya kadar varan sanrılara ve nihayetinde kendisini İspanya Tahtı'nın meşru varisi (Kralı) ilan etmesine uzanan o tekinsiz süreç; aslında bireyin sistem karşısındaki çaresizliğinin ve yok oluşunun bir çığlığıdır. Gogol’ün mizah ile trajediyi, hiciv ile deliliği kusursuz bir dengede birleştirdiği bu ölümsüz eser; toplumsal hiyerarşinin insan zihnini nasıl paramparça edebileceğini yüzümüze vuran zamansız bir başyapıttır.
