sevdiklerimizi yitireceğimizi hissettiğimizde yüzümüze gözümüze bulaşan korku, daha önce sessiz kalmamızın ya da beceriksiz davranmış olmamızın intikamını daima alır bizden.
"Gerçekten sevdiğim insanlar çok değildir; beğendiklerim ise daha az. Dünyayı görüp tanıdıkça memnuniyetsizliğim artıyor, insan karakterinin ne kadar tutarsızlıklarla dolu olduğunu; faziletli veya akıllı görünenlere bile nasıl hiç güven olmadığını gün geçtikçe daha iyi anlıyorum..."
"Tutkularının cehenneminden geçmemiş biri, onların hiçbir zaman üstesinden gelemez. Bu tutkular bu durumda, hazır beklerler ve herhangi bir anda bir kıvılcım onları ateşleyerek bütün bünyeyi ateşe verebilir. Çok şeyi terk ettiğimiz, arkada bıraktığımız ve unuttuğumuz zaman, ihmal ettiğimiz şeylerin daha güçlü olarak geri dönme tehlikesi her zaman vardır."