Dilan Aksoy

Dilan Aksoy
@dilanksy
Topla gül goncalarını toplayabilirken, Zaman akıp gidiyor: Aynı çiçek bugün sana gülümserken, Yarın solup gidiyor.
Bilinen ama söylenemeyenlerin ağırlığı çökmüştü havaya.
Alıntı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sefalet içinde, mutlu anları hatırlamaktan daha büyük acı olamaz insan için.
Alıntı
“birlikte geçirilen bir felâket kadar insanları birbirine bağlayan hiçbir şey yoktur.”
Alıntı
Sınıfsal bir temsile dönüşmüştü kültür; edebiyatıysa eğitimli insanlar kendilerini sahte duygusal yolculuklara çıkardığı, sonra da okumaktan hoşlandıkları duygusal yolculukları yaşayan eğitimsiz insanlardan kendilerini üstün görmelerine izin verdiği için fetiş haline getirmişti.
Sybille Bedford bir yerlerde şöyle yazmıştı: İnsan gençken kendini bir bütüne, insanlığın temel ilkelerine bağlı hissetmez, insan gençken bir sürü şey dener çünkü hayat genel bir prova gibi algılanır, perde gerçekten açıldığında değiştirilebilecek bir prova gibi. Ama gün gelir perdenin her daim açık olduğu kafasına dank eder. Sahnelenen, oyunun kendisidir.