“Kimoe’ nin düşünceleri hiçbir zaman bir doğru üzerinde ilerleyemiyordu; şunun çevresinden dolaşıp bundan kaçınmak zorunda kalıyor ve en sonunda son bir darbeyle duvara tosluyordu.
Düşüncelerinin çevresinde duvarlar vardı ve sürekli onların arkasında gizlendiği halde varlıklarından tümüyle habersiz görünüyordu.”
“Ömrümü verdiğim bu aşkın bipolar bir aşk olduğunu düşünüyorum. Acı ve hazzın sürekli birbirini izlediği, ısırgan, tahrip edici, tüketici ama bir yandan da kalbimi en güçlü duygularla çarptıran, her şeye rağmen keşke yaşamasaydım diyemediğim bu iki kutuplu aşk…