Vuslat, fer’in asla kavuşması demektir. Fer yani insan ancak Asıl'a kavuşmakla saadete ulaşır ve bu sayede yolculuk nihayetine varır.
* fer’: bir kökten, bir asıldan ayrılan kolların her biri, asıl olmayan, şûbe
Issız bir dağın başında yırtıcı bir kaplanın kuyruğunu kemer gibi beline dolaması,
İkiyüzlülerin önünde hizmet için kemerbest olmasından iyidir.
Bir aslanın pençesini üzerinde gezdirerek seni candan bezdirmesi,
Sahte dostlarının seni teskin etmelerinden ve yarana lütuf merhemi sürmelerinden iyidir.
Dalgaları köpürmüş bir denizin seni boğması ve dev bir dalganın seni kapıp götürmesi,
Kurtuluş ümidiyle dost sandıklarının gemisine sığınmandan iyidir.