İnsan mənə bax belə bir mənzərəni xatırladır: sanki, kimsə yüzlərcə əsrin ağır əməyinin nəticəsində məftunedici, çox gözəl qızıl heykəlin səthinin hər bir santimetrinə qəribə formalar verərək onu kəsib. Susan melodiyalar, miniatür divar naxışları, bütün dünyanın gözəlliyi və bütün bunlar minlərlə sehrli qanunun təsirinə tabe olaraq tam halında bir yerə yığılıb. Bu qədd-qamətli heykəli peyin horrasını qarışdıran maşının içərisinə yerləşdiriblər. Bax bu da sizə insanın həyatdakı təxmini yeri. Necə də dahilik, necə də zərif icra edilmə! Orqanların gözəlliyi. Fikirlərin dayanıqlığı sayəsində dəmir məntiqlə hər tərəfə qaçışan atomları, elektronların yüngül tüstüsünü, vəhşi hissəcikləri bir yerə yığmaq və bədəni qılafda dustaq eləyərək onlara yad olan tapşırıqları yerinə yetirməyə məcbur eləmək mümkün olub. Hüdudsuz səbirlə oynaqların sadə mexanizmlərinin, dizlərin üslubunun, dairə üzrə axan qanın labirintlərinin, əcaib optik cihazların, əsəb sisteminin arxitekturası, minlərlə və minlərlə bir-birini qarşılıqlı surətdə cilovlayan, öz mükəmməllikləri ilə bizim təsəvvür eləməyə qadir olduqlarımızı belə üstələyən cihazın planlaşdırılması. Bütün bunlar tamamilə faydasızdır!
Âlim bir şair olan Fuzûlî şiir hakkındaki görüşlerini Türkçe divanının önsözünde şu şekilde açıklamıştır: "İlimsiz şiir esası yok dîvar olur ve esassız dîvar gâyette bî-i'tibâr olur." Mukaddimede daha sonra aşk şiirleri yazdığını, fakat bunların uzun ömürlü olmayacaklarını anlayınca gece-gündüz çalışarak bütün ilimleri öğrendiğini söyler. Fuzûlî'ye göre şiir, insanı yücelten ilâhî bir lütuftur.
Aydın məslədir ki, o divarı dəlməyə həqiqətən gücüm çatmırsa, mən onu alnımla dələn deyiləm,ancaq sırf o divar daşdandır və mənim ona gücüm yetmir deyə də, onun varlığına göz yuması deyiləm.
Ürəyin sıxılıb parçalansa da, divar lar üstünə gəlsə də, daşıyırsan. İnsan sevincini, kədərini bölüşməyə, ürəyini boşaltmağa, lazım gəldikdə məsləhət almağa, yol getməyə münasib bir munis axtarır. Bu axtarış bir müddət davam edir. Bəzən nə qədər axtarsa da, bu böyük dünyada bir nəfər də olsun, ona qulaq asacaq, yoldaş olacaq həmdəm tapa bilmir. Dünya insanlarla doludur, ancaq onların hamısı üçün yalnız özləri maraqlıdır. Heç kimi digərinin sıxıntıları düşündürmür. Hamı üçün yalnız öz həyatı maraq və diqqətəlayiqdir. Hər kəs yalnız öz əsərini oxumaq, öz hekayəsini yazmaq istəyir.
Aydınımız ülkesinde kendini yabancı hissediyor. Ülkemizi sevmiyoruz, kaçıp gitmek istiyoruz. Kötü yöneticiler, aydınlar halkla ilişki kurmasını becerebildiği halde, biz halkı sevmediğimiz için kendimizi ülkemizde istenmeyen bir misafir gibi hissediyoruz. Bu yüzden onu tanımak, onun derinliğini, ruhunu hissetmek istemiyoruz