" İçime şeytan girmişse eğer ben koymadım ki nasıl çıkaracağını bileyim. Tıpkı iyiliğim gibi. Hepimiz görünen amaçlarımız için görünmeyen bir kudrete sığınıp yaşıyoruz. Ne yaparsam yapayım o görünmeyen kudret beni ayıplamayacak biliyorum. Görünenin suçladığı ise öyle derin bir tesise sahip ki görünmeyen in affını bile unutturuyor insana."
"En iyisi düşünmemekti. Kaçmaktı. Kendi içine kaçmak. Fakat bir içim var mıydı? Hatta ben var mıydım? Ben dediğim şey; bir yığın ihtiyaç, azap ve korku idi."
"Yani her geçen gün sevgili dostum, insanların diğer insanları kendinden yola çıkarak değerlendirmesinin ne kadar aptalca olduğunu daha iyi anlıyorum."