Dokunma, bir insana en kısa yoldan "Sen benim için önemlisin, seni yalnız bırakmayacağım," mesajını verir. Hiçbir söz, bu mesajı, dokunma kadar etkili olarak ifade edemez.
Bitmedi tabil.
Ve ben, gümüş renkli bir yaz sabahı; Aylayı; "Kimbilir sen de ona ne yapmışsındır," diye paylayan karıma, kaşlarımı, yalancıktan çatarak: "Dokunma bakayım kızıma; biz senin oğlunun ne yaramaz olduğunu pekālā biliriz" demek zorunda kaldım.
Bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşardım onu. Bir keklik beslerdim ellerimle, varsın uçsun sonunda. Bir çiçek büyütürdüm, varsın solsun sonunda. Bir omuz ısıtırdım, varsın gitsin sonunda. Dokunurdum. Ben eriyene dek, o eriyene dek, biz hiçleşip karışıncaya dek bu derin boşluğa, dokunurdum. Ama yok bir hayatım daha. Bir hayat daha yok. Yok