Canım Netoçka'ma.. İsimsiz, hiç kimse..Edebiyat
Dostoyevski'nin en büyük romanı olacakken, kıyısından dönen kısa roman.. Siyasi suçu sebebiyle tutuklanıyor Dosto'm, sonra da kitabın nasibi olmuyor. Yarım bir şekilde basılıyor. İlk büyük roman denemesi diye anılıyor ,Netoçka.. Çünkü gerçekten oldukça yalın duygularla yazılmış. Hatta inanılmaz bir yalınlık ki, cinsiyet gözetmeden bir kızın duygusal, ruhsal, acıları gel-gitlerini samimi bir dille ele almış.. Bir yerde , farklı bir bakış açısıyla okuyan birinin yorumunu okumuştum. Ama o yoruma düşüncelerimi kapatarak okudum eseri.
Eser de Dostoyevski'nin baba ve anne yarısını okudum sanki biraz da.. Bilirsiniz, her eserinde kendi çevresinden ve öz hayatından kesitler vardır. Bunda da öyleydi..
Talihsiz Netoçka, öksüzüm benim.. Küçücük bir çocuğun iç dünyası , çoçuklukta şekillenir. Eserde bu olaydan çok bahsediyor. Her cümle, yoksunluğun bir küçük kalpte, nelere sebep olabileceğini anlatıyor. Çoçukluk ,hiç bitmese dediğimiz türden bir hikaye değil.. Tam anlamıyla bir dram kitap.. Dostoyevski, hayalini gerçekleştirebilse ; yeni bir 
Anna Karenina ortaya çıkardı sanırım bu eserden. Ancak Sibirya dönüşü tamamlama isteği kalmadığı için bu acıklı haliyle kalmış eser.. Çoğu yerinde yüreğim paramparça olarak okudum.. Nice Netoçka'lar var bu Dünya denen alemde..
Kendimce duygu geçişi olarak gene çok sevdim kitabı. Ama yarım kaldı. Çok muallakta kalan bir nokta da bitti..
Anna Karenina ortaya çıkardı sanırım bu eserden. Ancak Sibirya dönüşü tamamlama isteği kalmadığı için bu acıklı haliyle kalmış eser.. Çoğu yerinde yüreğim paramparça olarak okudum.. Nice Netoçka'lar var bu Dünya denen alemde..
Kendimce duygu geçişi olarak gene çok sevdim kitabı. Ama yarım kaldı. Çok muallakta kalan bir nokta da bitti..Vah Gariban Dosto'm
Dosto bir cerrah kıyafeti giyip sizi ameliyat masasına yatırıyor ve kitabın bitmesiyle olduğunuz yerde, göğüs kafesiniz açık bir şekilde terk ediyor. Acayip bir şeysin Dosto ya. Yıktın yaktın bitirdin bizi.
- spoiler- Kahpe bayan varvara, paralı adamı görünce atladın üstüne bastın gittin. Bari mektupları yanında götürseydin de hayatta bir şeyi doğru yaptı diyebilseydik. Umarım gittiğin yerde acılar içinde kıvranırsın karaktersiz insan.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Külü'm al, uzak yollara savur!İnceleme
Cânım Yazar, neler yazar
Yazarla tanışıklığım ne kadar oldu bilmiyorum, saymadım da.
Ama O'nu tanıyorum.
Her gün yanında değilim ama her gün birlikteyiz.
Her gün konuşmuyoruz, ama her gün O'nu dinliyorum, bazen de O beni.
Ha bir de kalbine sarılmaya özen gösteriyorum.
Söyleşileri oluyo arada, sadece benimle konuşmak olmaz ki :)
Rica ediyorum, kalbinize sarılabilr miyim?
- "Tabii"
Velhâsıl
Sıkı bi Tufan okuyucusu iseniz benim de sıkı bir Tufan okuyucusu olduğumu imgelerden anlamışsınızdır. :)
10 kitabı varsa 20sini okumuşumdur (!)
Kitapları öyle tek seferlik okunacak da sonra raflara kaldırılacak da sonra ben Tufan okudum denicek !!
Aman aman
Kitap okumak ayrıdır, Tufan okumak ayrı, rica ediyorum.
Bilirsiniz,
Tufan okudum dersiniz, içinden bir oğuz atay, yusuf atılgan, Tanpınar, Marquez, Zweig, Dosto ... geçer.
Ha yine bilirsiniz ki
Yazar kitaplarında diğer yazarları misafir etmeyi de sever. Bu yüzden Tufan okumak için bi hazırlığınızın, ya da zihninzde kamyon dolusu kitapların olması gerekir.
Çünkü O'nun öyle.
Bunu neden söylüyorum, Tufanımızı en iyi şekilde atlatabilmek için :)
Dostoyevski'ye bakmıştım!!!·455 syf.·
9/10
2025 7. kitabı
Merhabalarrr yine bir Dosteyevski macerasının sonuna gelmiş bulunmaktayım...
Dosteyevski hayranı olarak Dosteyevski' daha yakından tanımayı istiyordum ve budala kitabına başlicaktım ama şans eseri rafta bu kitabı gördüm çok önceden almama rağmen fark etmemiştim. İncelemelere baktığımda Dosteyevski'nin, otobiyografik bir kitabı olduğunu öğrendim ve Dosteyevskiyi en iyi bu kitaptan tanırım dedim, ve yine aldım elime bir Dosteyevski kitabını...
Petroviç'in Ölümü ile onun hayatını,kendisini yaptıklarını merak eden, başka bir karakterini Petroviç'in defterini ev sahibesinden 20 kapik karşılığında satın almasıyla hikayemiz başlar... Yukarıda belirttiğim gibi Dosteyevski'nin, otobiyografik bir kitabı diyebilirim sürgün ceza yıllarını; Aleksandr Petroviç Goryançikov, aracılığıyla bize anlatmaktadır...
Kitabı bitirdikten sonra daha iyi anladım Dostoyevski'yi sürgünde adeta bir psikolog gibi gözlem yapıyor, onları tanımak bilmek istiyor. Şöyle bir alıntı ile açıklim;
"Uzun yıllar burada yaşayacaktım ve bu insanlar da benim arkadaşlarım ve yoldaşlarım da . Doğal olarak da, doymak bilmeyen bir merakla, inceledim."
Yani bu kitapla beraber Dosto'yu anlamaya başladım diyebilirim dediğim gibi Dosto'nun çok güzel bir gözlem gücü var diyebilirim yani.
Kitapta Ali karakterine çok farklı bir gözle bakıyor Dosto birkaç sayfa İçinde.
Ali'yi çok seviyor onu çok övüyor. Şöyle bir alıntı ile net anlarsınız demek istediğimi;
"Ali'yi gönderdiği için kaderime şükrettim." ...
Nerede, ah, şimdi neredesin, Ali? Benim iyi yürekli, sevgili Ali'm! ...
Bu kitabın yeri bende çok farklı oldu şimdiye kadar neden okumadım neden erteledim neden neden diye kendime sordum. Yeterince değerinin anlaşılmadığını fark ettim Dosteyevski'yi yakından tanımak için bu kitabı mutlaka okumamız gerekiyor. Akıcı bir
Kitabı okurken çok etkilendim, severek okudum ancak düşüncelerimi toparlayamıyorum. Kitabı okurken bir çok yerinde kendimi buldum. Eminim okuyan herkes de eğer dürüst davranırlarsa kendinden bir şeyler bulacaktır. Bu kadar düşündürürken aynı zamanda beni çoğu yerde de güldürdü. Kahramanın kendiyle olan çatışmaları, düşüncelerini ifade edişi bir çok yerde tebessümle okumama sebep oldu.
Kitapta en sevdiğim kısım ise şu sözlerden oluşmakta: " Tembellik her şeyi derinden anlamanın bilinçli olmanın doğal sonucudur. Sıradan insanlar, eylem adamları bu yüzden yani dar kafalı oldukları için karşılaştıkları bir meselenin ilk sebeplerini fazlaca araştırmadan ikinci dereceden sebeplere sarılırlar. Eyleme geçmek için tartışılmaz bir sebep bulduklarında içleri rahatlar. En önemlisi de bu zaten. İnsan herhangi bir teşebbüsten önce bütün tereddütlerden sıyrılmalıdır. "
Ahhh.. Ne de güzel ifade etmiş Dostoyevski.. Canım Dosto'm.. İlk kez yazar yanımda olsa da konuşabilsem dedim. Sanırım onunla konuşabilsem beni çok iyi anlardı.
"Acı çeken insan inlemekten zevk duymasaydı rahatlıkla susabilirdi."
Durup dururken, ortada fol yok yumurta yokken kendi kendimi gücendirdiğim çok oldu; aslında hiç bir sebep olmadığını bildiğim halde kendimi öyle dolduruyordum ki, sonunda gerçekten gücenip içerliyordum.
✓
Kendini gerçek dünyadan soyutlayıp, iç muhasebesini yapan bir adamın hezeyanlarına ortak oluyoruz. Yeraltı demesi de buna dair diye düşünüyorum. Dipte, görünmeyen ama varlığını her daim hissettiren...
Aslında Dosto bu kitabıyla daha sonra yazacağı birbirinden muhteşem eserlerine dair ipuçları da serpiştiriyor aralara. Ruhunun kapılarını aralıyor bize. Çöz beni ey okuyucu , diyor. Ah be Dosto'm, bu henüz tam anlamıyla mümkün değil.
Tarihte önemli bir yere sahip insanların , sonradan geleceklere el verdiğini düşünüyorum tabiri caizse. Nasıl diyecek olursanız, Dosto'nun ölüm yılında Ata'm doğdu...
