"Hiç kimse"
Anett ..onu doğuran annesinin kızına verdiği "hiç kimse" anlamına gelen Netoçka ...
Dotoyevski bu kitabı 1849 yılında yazmaya başlar fakat devrimci faaliyetleri sebebiyle sürgüne gönderilir ve kitap yarım kalır
Kitabın birinci bölümünde Netoçka annesi ve üvey babasıyla çilekeş bir hayat sürer babası ile ilişkisi ve ona bağlanma şekli normalin dışındadir.Annesi hasta bir kadın olup, ölmeyi bekleyen bir zavallıdır
Anne ölür üvey baba Netoçkayı sokağa atar fakat o da ölür.
Netoçka evlat edinilmiştir
İkinci bölüm ,yeni evinde bir türlü kendine gelemez sürekli ağlar veya sessizce köşelere saklanır.Bu durumdan rahatsız olan aile büyükleri evin küçük kızıyla arkadaş olmalarını isterler.Fakat bu arkadaşlık yine farklı bir bağlanma şekliyle son bulur ...
Üçüncü bölümde ise evin, evli ve çocuklu büyük kızının yanında yaşamaya başlar gitgide büyür ve olanları daha iyi kavrar...
Trawmalarla dolu bir hayat hikayesi ...
Dostoyevski severlere tavsiye ederim
10/10
2025 55. kitabı
Kahve kokusu, Kitap kokusu ile
Yepyeni bir serüvene yelken açmak
Felsefe tarihi boyunca tekrar tekrar irdelenen "İnsan denen varlığın bu dünyaya gelme nedeni nedir?" veya "Yaşamın herhangi bir anlamı var mıdır?" gibi soruların edebî eserlerde de ele alındığı görülüyor. Fyodor Mihavloviç Dotoyevski'nin Yeraltından Notlar isimli romanı da bu eserlerden biri. Hem edebî hem felsefeye ilişkin nitelikler bakımından üstün bir kalemden çıkan romanı okudukça aklınızda yeni sorular beliriyor. Yeraltından Notlar'ın konusu 39 yaşına kadar memur olarak çalışan bir karakterin yaşamını ve hayata dair yaptığı sorgulamaları anlatıyor. Roman karakteri, bir akrabasının bıraktığı altı bin ruble mirastan sonra işinden ayrılıyor. Zamanına göre pek fazla olmayan bu parayla geçinmeye çalışıyor. Tek başına oturduğu küçük odada kendini yaşadığı dünyadan dışlamış olan adam, hezeyanlar ve çatışmalar içinde savrulan düşüncelere sahip bir karakter. Başkahraman, bu odada hayatı hiç durmadan sorgulamaya devam ediyor. Kitabın başında kendini hasta, kötü, suratsız biri olarak tanıttıktan sonra yaşadıklarını öznel ve savruk bir dille anlatmaya başlıyor. Gerçekle bağlantısı kopan, kendini anlamaya ve anlatmaya çalışan başkahraman toplum içinde yaşanan aşağılanma durumunu, bunun hissettirdiği tuhaf duyguları ve düşünceleri irdeliyor. Siz de yer altındaki adamın yer üstüne çıkıp çıkmadığını merak ediyorsanız bu romanla tanışma vaktiniz geldi demektir!
Sosyolojik ve teknik açıdan Dotoyevski ön sözü diyelim…
Puan vermedi
Dostoyevski serisini kronolojik bir sırayla okumamdan bu yana 3 kitap bitti. Aralarında en az beğendiğim bu oldu diyebilirim.
Ama yinede bu kitaptan aldığım şeyler yok değil, başlıktan da anlaşıldığı gibi. Bazı kitaplar, içerisinde barındırdığı çok yönlü disiplinler(kitaptaki sosyolojik bilgiler, karakterlerin zamanını yansıtan duyguları, fikirleri vb…) için bile okunmaya değer olabilir…Ne demeye çalıştığımı yazının sonlarına doğru daha iyi anlayacağınızı umuyorum:)
Kitap 4 hikayeden oluşuyor ve adını ilk hikaye- novella da diyebilirsiniz-olan Ev Sahibesi’nden alıyor. Açıkçası bu kitap bence çok beğenilmese de içerisinde Dostoyevski’nin diğer büyük yapıtlarından izler taşıdığı ve içerisinde barındırdığı birtakım edebiyat tahlilleri ve teknikleri içermesiyle benim hoşuma gitti. Bu yüzden aralarında en hoşuma giden bu oldu diyeceğim ama dediğim gibi…
İkinci hikayesi açıkçası pek hoşuma gitmedi bunun sebebini de söyleyeyim. Bunu Dostoyevski’nin zamanında bir olaydan kendisinin veya başkasının başından geçtiği tahmin edilen bir olaydan kurgulaması ve bunun o dönemdeki kabul görülebilecek bir karakter olması sebebiyle bana sadece o zamana dair gibi geldi. Yani sadece yazıldığı zamana hitap eden diyebileceğimiz türden bir karakterle kurgulanmış bir öykü olduğunu söylemek istiyorum. O yüzden en az hoşuma giden buydu diyebilirim. Ama yinede kronolojik sırayla ve benim gibi daha teknik bir okuma stratejisi yapıyorsanız okuyacağınız bir kitap…
Üçüncü hikayesi ise iki aile dostu da sayılan beyefendiler arasındaki mektuplaşmalardan oluşuyor. Bu mektuplarda o zamanın tipik bir orta halli Rus aile iletişimini görebiliyoruz. Birbirine yazdıkları olaylar ve sonradan birbirlerine yönelttikleri “iletişimsizlik” veya “düşmanca tavırlar” diye de adlandırılabilecek söylemler de karşımıza
Sigmund Freud, psikolojinin en önemli alt dalı psikanaliz biliminin kurucusu bu bilimsel bilgilerle dolu dehaya ve bu bilgilere amenna…Fikirleriyle insanın edebi ve ruhi yönlerine yansımaları benim için hep merak konusu olmuştur. Hakeza bilim hangi dalında olursa olsun şahsı,o alana yönelten en büyük etkenin tabi ki yaşantı...
Freud’u,totoliter bir aile yapısı,Yahudi oluşumun verdiği dini bir baskı çevre ve toplumsal oluşum silsilesindeki ruhi bunalımlar bu alana yönelttiği kanısındayım.Tıpkı bir Yaşar Kemal,Dotoyevski,Oğuz Atay,İbni Sina,Mevlana,Fuzuli ve birçok deha isim gibi…Daha da yakına indirgeyecek olursak özümüzdeki oluşum altyapımızdaki yansımalar değil mi sizce de?
Bu duayen isme yönelme nedenim Dünya ve Türk Edebiyatındaki tüm eserlerin oluşumunda önderlik eden hayati ve toplumsal süreçleri anlamlandırmak belki de en çok kendi içimdeki yansımalardan bir ışık bulup ruhumu bu keşifle tanımak bana en iyi gelen yazarları,kitapları ve satırları daha da özümsemek…En sevdiğim Postmodern yazarların alt katmanlarında yatan satırlarına ulaşmam için bu aşina olduğum bilimsel kavram ve araştırmaların çıkış noktasını bilmek,okuduğum eser ve yazarlardan daha da haz almamı sağlayacaktı.
-Hayatı ve Çalışmaları
-Psikanalizin esasları
-Bilinçdışı
-Rüya
-Cinsel Kuramlar
-Çocukluk
-Yetişkinlik
-Toplum
Sgmund Freud’un tek tek eser babında ele alınan kavramlarını bir bütün halinde görmem adına güzel bir deneyim ve görmek isteyenlere tavsiye edeceğim bir eser.İyi Okumalar….
Dostoyevski'nin mükemmel kitabı. ben iki cilt şeklinde okudum. rus edebiyatının en iyi örneklerinden. dostoyevski karamazov kardeşler’de, baba fyodor pavloviç karamazov ile üç oğlunun hikâyesini anlatıyor bizlere. bu hikâyede, baba fyodor pavloviç şehvet düşkünü, bencil ve acımasız bir adam olarak anlatılıyor. ilk oğlu dimitri fedoroviç de babası gibi zevk düşkünü, hırslı, bohem ve boş bir hayatı olan kişi olarak; ikinci oğlu ivan fedoroviç'i ise nihilist düşünceleri olan ve ailesinden kopuk yaşayan biri olarak anlatılıyor. aleksey federoviç’i ise ailenin en küçük oğlu olarak ahlaklı, terbiyeli, inançlı, toplum normlarına uyan biri olarak okuyucuya tanıtılıyor.
kitap dostoyevski’nin son romanı olması açısından önemli ve benimde zevkle okuduğum bir kitaptı. kitaba ilk başladığımda nasıl bitireceğim diye düşünürken, kitap biterken ben bu kitabı ve bu karakterleri nasıl bırakacağım diye düşünüp ağlamıştım. dotoyevski'nin bütün kitaplarında olduğu gibi karamazov kardeşler'de de kahramanlarla özdeşlik kuruyor ve sanki onlarla birlikte yaşıyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz. lütfen kitabın kalınlığından çekinmeyin ve başlayın. göreceksiniz akıp gidecek. hala okumayan kitap kurtlarına bir an önce okumlarını önerirken, daha önce geçmiş yıllarda okumuş olanlara da bir kez daha okumalarını önemle tavsiye edeceğim. zira dostoyevski gibi büyük ustaların kitaplarını her okuyuşumuzda bir başka keyif alırken yeni yeni şeyler öğreniyor ve keşfediyoruz.
Dotoyevski - Beyaz GecelerDostoyevski
Çoğu yerde tavsiye edildiğine tanık olduğum gibi Dostoyevski'ye başlamanın da verdiği heyecanla başladığım ve bitirdiğimde gerçekten de yazara -uğruna hastalanmasam da- minnettarlık duyduğum bir kitap oldu benim için Beyaz Geceler. Okumadan önce her ne kadar kitaptaki hikâyeleri birinci gece, ikinci gece şeklinde ayrılmış olduğunu düşünsem de yalnızca ilk hikâyenin olayının bu olduğunu öğrendiğimde bir zerre de olsa hayal kırıklığına uğradığımı söyleyebilirim. Ama bunu pek de önemsemeden okumaya devam ettim ve karşısında edindiklerim bunu fazlasıyla memnun etti. Kavranamaz bir olgusallığı olan insanın psikolojisine dair beş, değeri azımsanamaz özelliği ayrı ayrı ele alan beş hikâye: Beyaz Geceler, Başkasının Karısı ve Yatağın Altındaki Koca, Noel Ağacı ve Nikâh, Haysiyetli Hırsız ve Yufka Yürekli.
İlk hikâye olan Beyaz Geceler, kendini toplumdan soyutlamış ve kendi tabiriyle tepeden tırnağa bir "tip" olan karakterimizin Rusya'nın yılda sadece beş gün süren ve insanı tıpkı aşk gibi kısa bir süreliğine kör eden beyaz gecelerinde yaşadığı bir aşk ve kendini bulma serüveni anlatılıyor. Aynı zamanda hikâye kitaba ismini veriyor ki bence de çok yerinde bir seçim olmuş bu çünkü benim de kitaptaki kişisel favorim bu hikâye oldu.
İkinci hikâye Başkasının Karısı ve Yatağın Altındaki Koca'nın ana teması insanlığın en büyük sorunsallarından biri olarak süregelmiş kıskançlıkken, üçüncü hikâyemiz Noel Ağacı ve Nikâh'ın teması küçük yaşta gelinlik ve çocuk evlilikleri; dördüncü hikâye Haysiyetli Hırsız cebi delik ve alkolik bir adamın vicdan azablarını seyrediyorken son hikâyemiz olan Yufka Yürekli, nükseden psikolojik sancılarının sebebi minnettarlıktan başka bir şey olmayan bir aşığın ilginç serüvenine davet ediyor okuru. Şahsen bu dört hikâye arasında diğerlerine oranla bir hayli