Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Uyanmış olmalısın.
Saçlarını tararken beni hatırladın, değil mi?
Öyleyse ayrılmadık.
Sadece özlemliyiz ve bekliyoruz.
“… eğer bir gün beni everirlerse tüh! yani evlenirsem, (ister yasal evlilik, ister serbest, fark etmez) ve karım da bir türlü kendine bir sevgili bulamazsa, öyle sanıyorum ki kendi elimle ona bir sevgili bulur ve, “Aziz dostum,” derim ona, “seni seviyorum, ama ayrıca bana saygı duymanı da istiyorum, al sana bir sevgili!” Doğru değil mi ama?”