Rumeysa

:'ı
Çünkü itiraf edeyim hala umutluydum , şimdi tanrıya  şükür hiç umudum kalmadı.
kültür Yayınları
İnsan ve Duygular
Reklam
''...öylesine güzel bir gökyüzünün altında bu kadar kötü insan nasıl yaşayabiliyordu?
Beni anlamıyorlardı. Zarar yok. Zaten beni, daha kimler anlamadı.
"Önünü alamıyorum bu kör gidişlerin yollarda Herkes bir yere gidiyor önünü alamıyorum Çaresiz direniyorum bu dönüm noktalarında kimse elini uzatmıyor Bir gürültülü yaşamağa gidiyor dünya boşalan bir deniz gibi"
Şiir