Kaç paresin kaç?
Kaç Paresin Kaç?
Secdede kaç defa “Sübhane Rabbiye’l Âlâ” denilmeli? Rükûda kaç defa “Subhane Rabbiye’l Azîm” denecek kadar durulmalı?
Cevabı aşağıda:
Bir gün bir derviş, bir kucak dolusu elma ile bayırlar aşan bir genç kıza rastlamış... Bozkırın sıcağında yorgunluktan al almış kızın yanakları. “Nereye gidersin? Ne doldurdun kucağına?” diye sormuş derviş. Uzak bir tarlayı işaret etmiş kız. “Sevdiğim çalışıyor orada. Ona elma götürüyorum.” “Kaç tane?” diye soruvermiş baba derviş. Kız şaşkın: “İnsan sevdiğine götürdüğü şeyi sayar mı hiç?” Usulca kırıvermiş elindeki tesbihi derviş
Ecelin eşiğinden başlayan emelimizTökezlediğimiz son nefesin şevkidir.
Emellerim, ah, emellerim ne kadar taze!
Ecel mi bu her köşede ses
lenen avâze!
Reklam
Rabbim
....seni sevmekle dolsun defterim
Kalmasın günah ve sevaba hiçbir yer
Yerle bir olayım gökle bir
Aklı başında olan bizden değildir.
Mezarımdan doğrulacağım günü ve mahşere varacağımı düşündüm,
Dört köşelik çukurumdaki ikamet süremi,
Yapayalnız ve tek başıma, nice izzet ve mevkiden sonra
Günahımın ve toprağımın tutuklusu olarak, onunla baş başa hesaplaşmam üzerinde eni boyu düşündüm.
Ve amel defterim verildiği zamanki hâlimin perişanlığını.
Fakat ümidim sendedir, Rabbim, yaratıcım!
Umarım ki, ey Allah’ım sen bağışlarsın günahkârı!
Eğilmek, dua etmek istiyorum.
Kanadı kırık baykuşa
Korlara, rüzgarlara
Gökyüzündeki şaşkın yıldıza
Ölüme ve hastalığa-
Öfke ateşimde
Beyaz günlerim ve şarkılarımda,
Not defterim, mürekkebim ve hokkamda
Dua etmek istiyorum
Duayı bilmeyen herşeye.
Beyrut yoluma düşmüyor.
Bunlar benim tarlalarım ama Beyrut tomurcuklanmıyor,
Beyrut'un meyvesi yok
Oysa işte bahar, çekirgeleriyle ve tarlalarımda kumuyla.
Çiçekleri ve mevsimleriyle yalnız,
Meyveler arasında yalnız.
Beyrut'u baştan başa geçiyor ama göremiyorum.
Meyveler arasında yalnız
Gün doğarken, aşkımla
Başka bir kente doğru yola çıkıyorum.
Reklam
Reklam