Bazen en iyi şey, hiçbir şey yapmamaktır. Sadece orada durmak. Bir şeylere dokunmadan, sadece onların orada olmasına izin vermek. Sessizliğin ne kadar dolu olduğunu anlamak.
Belki de en korkunç şiddet buydu: durmak. İnsan kaçarken başkasının, dururken kendi kanında boğulur. İnsanın kendine biçtiği cezadan daha acı dolu olanı yoktur.
<<Niemand soll von meiner Aussichtslosigkeit erfahren... Ich will aber auch nicht so tatenlos verweilen... Wenn ich nur daran denke, verschluckt mich schon ein Wüstenloch... Ohne Nachkommen will ich nicht sterbend aus der Welt gehen...>>
"Çaresizliğimi kimsenin bilmesini istemiyorum... Elim kolum bağlı durmak da istemiyorum... Düşündükçe bir çöl kuyusu yutuyor benliğimi... Zürriyetsiz ölüp gitmek istemiyorum bu dünyadan..."