Bir kul, namazda kalp huzuruna nasıl erebilir?"
"Dört şeyi düstur edinerek. Bunlardan birincisi; helal lokma yemek ve yemek yerken gaflete düşmemektir. Yemeği ya-pandan, yiyene kadar huzurla yapılmalı, öfkeden uzak durul-malıdır. İkincisi; namaz dışındaki vakitlerde de Hakkı asla unutmamalı, her an Allah'ın onu gördüğünü, gözettiğini id-rak etmeli. Üçüncüsü; abdest sırasında da gafil olmamaktır. Su bedeni nasıl temizleyip arındırıyorsa, huzura çıkacağı için de manen ilahi feyzin onu arındırdığını düşünmelidir. Suyun bedenini temizlediği gibi tövbeyle de manen temizlenmeyi umut etmelidir. Dördüncüsü; ilk tekbiri alırken kendini Hakkın huzurunda bilmektir.
Bir süreliğine sus, ey rüzgâr! Bir süreliğine durul, ey nehir, ki sesim
vadi boyunca yankılansın da yolcum beni duyabilsin.
...'Ben: "Benim ileri sürdüğüm sözleri beğenmiyorsanız siz başkalarını bulup ortaya atın" demişim, sen korkuvermişsin bundan: "O vakit halimiz ne olur? Her eli kalem tutan kendi keyfine göre kelimeler uydurur ve yazarsa bu curcunanın içinden nasıl çıkılır? Böyle bir hal, birbirimizi anlamamak, dili perişan etmek, inhilale sürüklemek olmaz mı?" diyorsun. Yeni dil kurmak dediğin işte böyle olur, Sedat'çığım! Hani sizler, senin gibi düşünenler ikide bir: "Dili durulmanlar (devlet adamları) kurmaz, yazarlar kurar!" diye bağırıyorsunuz, doğru da söylüyorsunuz, yazarların kurması işte böyle olur. Bak XVI. yüzyıl Fransız ozanlarına, yazarlarına, bak Ronsard'a, Du Bellay'ye, Amyot'ya, Montaigne'e, Rabelais'ye. Yığmışlar ortaya yeni tilcikleri ,hepsini denemişler, kimi tutmuş, kimi tutmamış' ... 'Bizde de öyle olmalıydı, yazarlarımızın hepsi de yeni dilin kurulmasında çalışmalılardı, aralarında tartışırlar, çarpışırlardı. Bir dokuncası (zararı) yoktur öyle çarpışmaların, dil öyle kurulur. Bunu istemezseniz, öteki yol kalır, söydeşi (yani) durul bir kurum, bir kurağ (müessese) yapar, oraya birkaç kişiyi toplar, yeni bir dilin yaratılmasını onlara buyurur. Bu yolun nereye vardığını görüyorsunuz.'
...
Lap darıxdım...Alıntı
BAKI KÜLƏYİ
Demirəm hər zaman gəz bu diyarı,
Sındır budaqları, əy budaqları.
Bəzən də sakit əs, su kimi durul,
Gəlib dalğa-dalğa tökül qoynuma.
Gah da mənə çatıb havada burul,
Burula-burala dolan boynuma.
