Şuan şarkı dinliyorum "Beni aşka inandır" dan sonra gelen şarkı hangisi biliyor musunuz? "Düş yakamdan" HAJSKSKAK Hayatın gerçeyini bir daha yüzüme vurdular abi
Seni Düşlerim
Kışa, yaza, kara toprağa, taşa seni düşler. Gelmedin; geceler, kış seni düşler. Neyleyim bu canı, bıkmış çalansız. Her rüyadan sonra seni düşlerim. Kışım da yaz, gönlümde beyaz. Bu dünyada biraz gülmek için seni düşlerim. Kırılır sazım, biter mi bilmem sözüm. Olsun isterim senden oğlum, kızım. Diyerek seni düşlerim. Belki hiç tanımadan öleceğim seni. Belki bir rüyada seveceğim seni. Elbette felek, kader vuracak. Bu rüya kalbimin içinde duracak. Sen bir kelebek, ben bozuk oyuncak. İşte o uçarken seni düşlerim, Ölürken seni düşlerim. Anlatamam hâlimi, yalandır derdim. Seni bulmak için neler verirdim. Belki kurşuna dizerler, yanar yüreğim. Ölürken ölür müyüm, seni düşlerim. Bir sabahın bekçisiyim, karanlığın habercisi. Ahını almış zalimin, karanlığın habercisi. Seni bulmak için susar bu yüreğim.
Şiir
Reklam
“TURGUL !” DIÝDILER
(Düýş) Bir gije ýatyrdym tünüň ýarynda, Bir tört atly gelip: “Turgul !” diýdiler. “Habar biýrmiz saňa pursat jaýynda, Şol ýerde ärler bar, görgül” diýdiler. Nazarym ýetişgeç şol tört merdana, Köňlüm joşa geldi, başym gerdana, Şol wagtda bar idi iki diwana: “Durma, oglan, anda bargyl !” diýdiler. Şol iki diwana tutdy golumdan, Alyban gitdiler durgan ýerimden. Bir yşarat boldy anyň birinden: “Seýranda baryban durgul !” diýdiler. Olturypdyk, geldi iki pirzada, Gözünden ýaş akar, dili dogada, “Hüw, hak !” diýip çykdy alty pyýada, “Adam indi geler, görgül !” diýdiler. Bir tört atly geldi, bary sebzebaz, Asalary ýaşyl, aty teblebaz. “Mejlis halkasyny gurmaň beýle az, Adam köpdür, ulug gurgul !”diýdiler. Daşdan çykdy, altmyş atly gördüler, “Muhammet !” diýip, tamam garşy ýördüler, Saglyk-salamatlyk bir-bir sordular,
Seni yürüyüşü yağmur,kokusu nergis. Seni,turuncu düş, seni deniz mavisi.. Burada Gömülüdür 1. Cilt Ahmet Erhan
Gönlüm
Gönlüm Ne bu gelgit, ne bu savrulma, birazcık dur a gönlüm. Seni kim atmadadır bir yazısın bir tura gönlüm. İkilik zulmeti kat,teke düş, tek de hakikat. Teke düşmez ise heyhat, dahi ziftten kara gönlüm. Seni tasvir nice dava, ne deniz resmi ne sahra. Nasıl anlatsa ki mısra, seni tarif zor a gönlüm. Kimi dosttur ama nadan, kimi evlat ama yaban. Nice bin kurtçuğa meydan, bu kabuksuz yara gönlüm. Kamu zehri içmişe farz et, ki felek sunmada şerbet. Yine gelmez ana nöbet, ama bekler sıra gönlüm. Dili lokmanına baktır, sana lütfettiği Hak’tır. O nazar ektiği aşktır, o tohum çün sera gönlüm. Arayış sinede kurşun, bırakın öylece dursun. Gün olur belki bulursun, ara gönlüm, ara gönlüm… Ömer Demirbağ Ömer Demirbağ
Şiir
Marcus Aurelius
İnsan yaşamında zaman yalnızca bir noktadan ibarettir; varlığımız değişkendir, kavrayışımız zayıftır, bedenimizin tamamı çürümeye mahkûmdur, ruhumuz bir girdap gibidir, kaderimiz öngörülemez ve şöhretimiz belirsizdir. Kısacası, bedene ait olan her şey akıp giden bir nehir gibidir; ruha ait olan her şey ise bir düş ve yanılsamadan ibarettir. Hayat bir mücadele ve yabancı bir diyardaki geçici konaklama yeridir; ölümümüzden sonra geriye kalan ünümüz de unutulmaya mahkûmdur. Peki bu durumda bize ne yardımcı olabilir? Yalnızca felsefe. Felsefe, içimizdeki ilahi gücü saf ve kusursuz kılar; onu hazların ve acıların efendisi yapar. Böylece amaçsız hiçbir şey yapmamamızı, yanılgıdan ve ikiyüzlülükten uzak durmamızı sağlar. Dahası, başımıza gelen ve payımıza düşen her şeyi, sanki aynı kaynaktan geliyormuş gibi, dingin bir tebessümle karşılamamıza yardımcı olur. Her şeyden önemlisi ise, ölümü huzurlu ve sevinçli bir zihinle bekleyebilmemizi sağlar.
Felsefe
Reklam
Reklam