Hiç, bildikleri hiçtir, bilmek istedikleri hiç,
Bak da gör şu cahilleri, kurulmuşlar tepesine dünyanın,
Onlardan değilsen şayet kâfir derler adama
Boş ver onları Hayyam, sen bak kendi yoluna.
İçme ilk yudumda zehirler seni
Bahtın kadehine döktüğü şarap.
Her akşam koynunda uyutur beni,
Her sabah alnımdan öper ıstırap.
Sen yirmi yaşında bir baharsın ki,
Gölgende neşenin rüzgârı eser.
Düşünen alnımda benim her çizgi
Baharı olmayan bir kışa benzer.
Sana ufuklar "gel" diye bağırır
Ellerinde çiçek ve haykırarak;
Seni gür sesiyle hayat çağırır,
Beni de çiğneyip geçtiğin toprak.