Diyorlar fethedelim, mucizesine erilmez eserler verelim, her anımıza bir ebediyet derinliği veren ihtirasların birinden öbürüne atlayalım. Oradaki en kısa fasıllarda onun zalim alayıyla karşılaşırız.
Niçin mutlaka hayattan daima bir devam istemeli ve neden bir ihtiras sahibi olmalı? Bütün bunların lüzumu ne? Bütün pınarlardan içmiş olsam bile ne çıkar?
Cetlerimiz inşa etmiyorlar, ibadet ediyorlardı. Maddeye geçmesini ısrarla istedikleri bir ruh ve imanları vardı. Taş, ellerinde canlanıyor, bir ruh parçası kesiliyordu.