Rivayete göre bir kadın, Şüreh'in hakemliğine başvurdu ve ağladı.
Şa'bi dedi ki: Ey Ebâ Ümeyye! Onu görmüyor musun? Ağlıyor? Şöyle dedi:
Yusuf'un kardeşleri de zalim ve yalancı oldukları halde ağlayarak gelmişlerdi. İnsan için, haktan başka bir şeyle hüküm vermesi doğru olmaz.
Hz. Bilâl-i Habeşî, Resûlullah Efendimizinﷺ has müezzini idi. Bir an olsun onun yanından ayrılmak istemezdi. Fahr-i Kainatın dâr-ı bekâya irtihalleri üzerine, zâtına ve yüksek ahlâkına olan muhabbetinden dolayı Medine-i Mü-nevvere'de kalmaya tahammül edemedi ve oradan ayrılmaya mecbur kaldı. Bu esnada halife olan Hz. Ebû Bekir, yanında kalması için ısrar edince, "Yâ Ebâ Bekir!" dedi. "Beni, kendin için satın aldınsa yanında tut; yok eğer Allah rızası için satın aldınsa, serbest bırak da Allah yolunda cihada katılayım!"
Güneş'in ortalığı kavurduğu çok sıcak bir gündü. Ebu Hüreyre, Allah Resulü'nü merak etti ve O'nu ziyarete gitti. Allah'ın sevgili Peygamberi bu sırada oturarak namaz kılıyordu. Kıldığı namazı bitirip selam verince Ebu Hüreyre hemen sordu:
"Ya Resulullah! Bir hastalığınız mı var? Namazı niçin oturarak kılıyorsunuz?"
Allah Resulü'nün verdiği cevap, Ebu Hüreyre'nin içini sızlattı
* Allah Resulü ne cevap vermiş olabilir?
- Ya Eba Hüreyre, günlerdir ağzıma bir lokma koymadım. Açlıktan takatim kesildi. Ayakta duracak dermanım kalmadı. O'nun için namazımı oturarak kılıyorum.
Ebu Hüreyre ağlamaya başladı. Gözünden yaşlar sicim gibi akıyordu. Oysa kendisi de iki günden beri ağzına bir lokma götürmemiş, açlıktan neredeyse karnı sırtına yapışmıştı. Fakat Allah'ın en çok sevdiği Peygamber'inin bu duruma düşmesi, ona daha ağır gelmişti Onun ağladığını gören Allah Resûlü, şöyle buyurdu:
- Ağlama ya Ebâ Hüreyre! Dünyada çekilen açlık ve sıkıntılar insanı âhirette, günahları sebebiyle düştüğü Cehennem azabından kurtarır."
Sayfa 175 - Kampanya Kitapları, İstanbul 2012·Kitabı okudu
Ya Ebâ Abdi'r-Rahmân, Sen lisanı peltek bir Acem olduğun halde nasıl olur da seninle her konuşan bir ilzâm edersin, dediler. Hâtem:
- Evet, ben de 3 Haslet var, bunlar sâyesinde hasımlarımıa üstün gelirim: A
Hasmım doğruyu bulunca sevinirim, hataya düşünce mahcup olurum, hasmımı techilden (birini cahil saymak) çekinirim, dedi .