Geçici duyguların tahrikiyle, ebedi saadeti aramak nasıl bir çaresizliktir.
Reklam
Bizim ebedi kalmaya namzet tarafımız, herkese, her şeye, her zamana, her mekana şamil ve Allah'a bağlı olan bu şuurüstü ruh bölgemizdir. Onu geliştirdiğimiz nisbette yalnızlık dramımızdan kurtuluruz. Her şeyle, herkesle, her zaman ve her mekanla, nihayet Allahla beraber bir seviyede değil birlikte oluruz
“ Hiçbir hadiseyi, hiçbir fikri mutlak, değişmez, ebedi ve mukaddes diye kabul etme. Dün iyi, güzel, haklı, değişmez sanılan fikirler, müesseseler yarın değişir, kötü, çirkin ve haksız olurlar. Bunu unutma…”
Dünya varlığı, ebedi hayatın kısa bir geçidi sayılırdı. Bunu, büyük küçük herkes böyle bilirdi.
Lirik öykü ve destanların hepsinde müşterek olan şuydu: Bunlarda aşk, hiçbir zaman visale ulaşamayan bir şey, yani "ebedî bir hasret"ti. Mecnun Leyla'yı arar, Leyla için yanardı. Fakat Leyla'yı gördüğü zaman tanımaz ve her rastladığı kıza: Sen Leyla mısın? diye sorardı.
Reklam
Reklam