Gerçek sevgi daima koşulsuzdur. Koşulsuz sevgi bir çocuğu yaptığı şeyler için değil, olduğu gibi kabul etmektir. Ne yaparsa yapsın (ya da yapmasın) ebeveyn çocuğunu daima sever. Maalesef bazı ebevenler koşullu sevgi sunarlar, bu da çocukların varlıklarından ziyade yaptıkları şeyler üzerine kurulu bir sevgidir.
Ebevenler okuyun benceAnne Baba Olmak
1944 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde 20 yeni doğmuş bebek,sadece fizyolojik ihtiyaçlarının karşılandığı bir deneye tabi tutuldular. Teslim edildikleri bakıcılar deney talimatlarınca bu bebeklere sadece onları doyurmak, yıkamak ve bezlerini değiştirmek için yaklaşacak ve bunlar dışında hiçbir şey yapmayacaklardı. Bakıcılara bu işleri yaparken dahi mecbur kalmadıkları müddetçe bebeklere hiç bakmamaları ve dokunmamaları, onlarla asla iletişim kurmamalarısöylendi. Bebeklere duygudan arındırılmış makineler gibi yaklaşıldığı
halde tüm fiziksel ihtiyaçlarına azami kertede özen gösterildi. Ayrıca,ortam hep steril tutuldu.
Dört ay sonra, bebeklerin yarıdan fazlası çoktan ölmüştü.Bebeklerin ölmesi için fizyolojik hiçbir neden yoktu; öldüklerinde hepsi son derece sağlıklıydı. Bebeklerin her biri istisnasız olarak,
ölümlerinden bir süre önce ses çıkarmayı, bakıcılarının ilgisini çekmeye çalışmayı kesmiş, çoğunluğu hareket etmeyi, ağlamayı hatta
herhangi bir jest, mimik göstermeyi bıraktıkları bir evreye girmişti.Ölüm, bebeklerin "vazgeçtiği" bu evreden hemen sonra geliyordu. Deney dört ayın sonunda artık daha fazla ölüme neden olmamak için yarıda kesildi; fakat bu bebeklerden "vazgeçme" evresine girmiş olanlar deney ortamından hemen çıkarıldıkları ve doğal bir aile ortamına alındıkları halde kurtarılamadılar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ebevenler öfkeye kulak vermediklerindeİnsan ve Duygular
Ağlamak rahatlatır . Hele de birinin kollarında ağlamak . Bunu herkes yaşamıştır . Oysa yetişkinler başkalarının , bilhassa da çocuklarının gözyaşlarına tahammül etmekte zorlanırlar . Kendi kişisel deneyimlerine rağmen , çok sayıda insan ağlamayı rahatlamanın değil , acının göstergesi olarak yorumlar . Çocuklarının acı çektiklerini görmemek için de gözyaşlarını yasaklarlar . Mesaj verilmiştir, çocuklar tek başına , sessizce ağlarlar . Büyüklerine acı vermek istemezler. Hatta acı duydukları için kendilerini suçlu hissedebilirler , kolaylıkla kötü oldukları , sevilmeyi hak etmedikleri çıkarımına varabilirler .
Ebevenler çocuklarından istedikleri davranışları kendileri bir yaşam tarzı olarak onlarla birlikte yaşasalar, ne ceza vermek zorunda kalırlar ne de çocuklarını yönetmek...
Ebevenler... Ebeveynlerimiz...Felsefe
Bize can vererek mutluluk mu sağlıyor? Bizi tehlikelerle dolu bir dünyaya atıyor ve burada yapabildiğimizce başımızın çaresine bakmak bize kalıyor.
Sayfa 118
