Çağın hepimizin başında sallandırdığı tokmak; Kendi başına birey olabilmelisin. Tek başına kendine yuva olabilmelisin. -ebilmek çekimi, yeterlilik kipi. Bir şeyi -ebilemezsen yetersizsin, suç senindir, damgalanırsın. İçine düştüğümüz boşluk. Amaçsızlık, kuşatılmışlık içerisinde yalnızlık. Bir kadının dünüyle bugünüyle küçük bir kasabadaki bir evi yuvaya çevirmeye çalışmasının hikayesi. Eski eşiyle, çocuğuyla, abisiyle, komşusuyla ilişkisi bugünden. Rahatlıkla uyuşturucudan, seksten, kopma noktasındaki ebeveyn çocuk ilişkisinden bahsedebiliyor. Bir nesil öncesindeyse çok farklı karakterler olmalarına rağmen aile bağları korunuyordu. Bu ayrım bile bu kitabı okumaya değer yapıyor. En küçük ayrıntıların bile hayatta ne kadar önemi olduğunu hissettiren bir yazar. Tanışma kitabım, gerçekliği yüksek kitapları seviyorum. Diğer kitaplarını da en kısa zamanda okumayı düşünüyorum.
Kitap 1 yıldır kitaplığımda artık beni oku diye dile gelecek oldu ki yakın zamanda okuyup bitirmeyi başardım. Başardım diyorum çünkü biraz ağır ilerleyen bir kitaptı benim açımdan. Evet bir kişisel gelişim kitabı olarak yol gösteren yönleri çok. Aynı zamanda boşlukları da fazla.. -ebilmek fiili zor bir eylemdir zaten, bunun "nasıl" yapılacağının cevabını alamadığım bir kitaptı. Okumak isteyen herkese iyi okumalar.
Reklam
Meli/Malı kipinin disiplin toplumuna has olduğunu, yaşadığımız cağında performans toplumu olduğunu ve kipinin ebilmek olduğunu ifade eden Chul Han,
Disiplin toplumunun negatifliginin deliler ve caniler doğurduğunu, Performans toplumunun ise depresif ve mağluplar yarattığını söylüyor.
Muhteşem tespitleri var ben çok etkilendim cikarsimalarindan ve tanimlamalarindan. Daha önce okuyup paylaştığım Şeffaflık Toplumu nun devamı olarak okunabilir. Okuyun beğeneceksiniz. Yaklaşık 60 sayfa bir kitap. Çeviri dili biraz fazla abartılmış alıntı yapilirken.
Kendini Arayan İnsan1000Kitap
Biliyorum aşağıda yaptığım alıntılar uzun. Ama çok faydalı bulduğum için paylaşıyorum. Lütfen sonuna kadar okuyun, çok öğretici.
*Yirmi yaşındaki birinin "otuz beşime gelince yaşamaya başlayacağım." sözleri ile ellisine merdiven dayamış birinin "Artık benden geçmiş, gençlik de kalmadı." şeklindeki yakınmaları eşit derecede yanlış varsayımlar üzerine kurulmuştur. Daha ilginç olan da nedir, biliyormusunuz? Yirmisindeyken otuz beş yaşı iple çeken ve ellisine gelince yirmi yaşın enerjisini arayan aynı bireydir.
*Birey kendini anlamsız sıradan ve boş hissetmeye çok uzun bir süre dayanamaz eğer herhangi bir aktiviteye doğru kaymaya başlamamışsa, kısa zamanda ruhsal devinimi korkunç boyutta yavaşlar var olan potansiyeli yerini boşvermişlik ve umutsuzluğa bırakırır durum böyle olunca da yıkmaya ve yok etmeye dayalı davranışlar kaçınılmaz sonu oluşturur.
*Boşluk hissinin, psikolojik kaynağı nedir? bireydeki boşluk hissi, yüreğin boş veya her tür duygusal potansiyelden yoksun olduğu anlamına gelmez. İnsan sürekli şarj edilmesi gereken bir akü değildir, Onun için ondan statik anlamda boş ya da dolu diye söz edilemez.bizim üzerinde durduğumuz boşluk hissi kaynağını bireyin yaşamı ile ilgili hiçbir şey yapamayacak kadar kendisini güçsüz bulmasında alır. Burada, boşluk dediğimiz şey bir birikimin sonucudur. Birey kendine karşı şartlanır: kendi geleceğini yönlendiremiyeceğine inanır öncelikle.Ne başkalarının davranışları, ne etrafındaki dünya ne de kendi hayatı kontrolü dahilindedir onun kafasında.Yani boşluk, bir anlamda, şartlanma birikimlerinden elimize kalandır. En sonunda istekleri ve arzularının önemi kalmaz ve her şeyden bir anda vazgeçer. Kayıtsızlık ve duygusuzluk aslında endişelere karşı oluşturulmuş bir savunma mekanizmasıdır.eğer birey devamlı aşamayacağı problemlerle
İncelemeye başlamadan önce şunu söylemeliyim bu kitaba yine büyük bir hevesle başladım ve kütüphanemin ender eserlerinden biri haline geldi. On üzerinden dokuz verdim çünkü sonu bende çok açık kaldı. Belki bir devamı olabilirdi diye düşündüm hatta -ebilmek az bile gelir olmalıydı.
Yazar feminist mi feministliğin zararını mı anlatmış bu konu bence tartışılır. Eseri bir solukta okudum. Adından dolayı açık saçık bir kitap beklerken tam tersi ile karşılaştım. İç buhranını insanların dünyevi heveslerini mükemmel bir dille anlatmış. Yazar başrolünün adını açıklamamış bu başta anlamsız geldi. Hiç değilse bir yerinde tek kelime olarak satır arasına saklamalıydı diye düşünürken kitabın sonunda ben de olsam açıklamazdım dedim.
Gliad hükümetinin kurduğu o dünyada yaşamayı istemezdim korkuç birşey bu. Heran tetikte ve tiksinç. Şu da bir gerçek ki yine de okurken kendinizden birşeyler bulacaksınız.
