Davut'un peş peşe elde ettiği askeri zaferlerle Edam, Moav, Amman, Suriye ve belki de Fenike topraklarını kendi egemenliği altına aldı. Böylece sınırları Mısır ırmağından (Nil değil, Ariş vadisinden), Mezopotamya'daki Fırat'a kadar uzanan bir imparatorluk kurdu. En kutsal nesneyi, yani ahit sandığını Kudüs'e getirerek ve iki baş kahinini burada konumlandırarak Kudüs'ü, imparatorluğu'nun hem dini hem de siyasi merkezi yaptı.
Amerika və Avropadan gəlmiş yəhudilər ingilislərin himayəsi ilə mülk almağa başlayıb, yerli yəhudiləri də oraya köçməyə vadar etdilər... Bir sıra qiyam edən ərəb ziyalılarını da tutub edam etdilər. Yerli müsəlman əhalisini silah gücü ilə öz doğma vətənlərindən qovub didərgin saldılar və onların əvəzinə avropalı yəhudilərin Fələstinə köçmələrinə zəmin yaratdılar. Bu gün üç milyon müsəlman öz ev-eşiklərindən didərgin düşüb, Fələstin çöllərində avara olmuşlar. Onların məqsədi ancaq bir kiçik hökumət təşkil etmək idimi? Xeyr, heç də belə deyil, onlar Nil çayı ilə Fərat çayı arsında yerləşən çox böyük bir ərazidə böyük bir İsrail yaratmaq istəyirlər.
"Bir insanı cinayət işlədiyi üçün edam etmək, cinayətin özü ilə müqayisə edilməyəcək çox böyük bir cəzadır. Edam edilmək, bir quldur tərəfindən öldürülməkdən daha qorxuludur. Bir quldurun öldürdüyü, məsələn, gecə vaxtı bir meşədə boğazı kəsilən adam son ana qədər qaça biləcəyi ümidi ilə yaşayır. Amma edamda, ölümü son dəfə asanlaşdıran son bir ümid yoxdur, dəqiqlik vardır onda, qəti bir qərar vardır və ondan qaça bilməyəcəyimizdən əmin olmamız bütün o qorxunc işgəncəni doğurur və bu işgəncədən daha böyüyü yoxdur yer üzündə... İnsan təbiətinin dəlilik etmədən buna dayana biləcəyini kim deyə bilər?"
O illəri dəhşət, ikrah hissi və ürək ağrısı olmadan xatırlaya bilmirəm. Mən müharibədə insanları öldürür, öldürmək üçün duelə çağırır, qumarda uduzur, kəndlilərin əməyi ilə dolanır, onları edam edir, yalan danışırdım. Yalan, oğurluq, hər cür zinakarlıq, əyyaşlıq, zorakalıq, qətl... Törətmədiyim cinayət qalmamışdı və bütün bu cinayətlərə görə məni həmişə tərifləyir, yaşıdlarım məni nisbətən əxlaqlı adam hesab edirdilər.Elə indi də elə düşünürlər.
On il beləcə yaşadım.
Bütün insanlar belədir. Hamısı bir-birinə bənzəyir. Həmcinslərinin başına bir fəlakət gəldikdə ağızlarını açıb buna baxmaqdan zövq alırlar! Hər yeri məhv edən bir yanğının səmaya doğru yüksələn alovlarını və ya edam edilmək üçün aparılan canini görmək üçün hər kəs canfəşanlıq edir.