Ece
@eecedeniz
Aslında hiç kimse kitap okumaz, kitaplar aracılığıyla kendini okur.
Antalya
94 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Gidenin, arkasında bıraktıkları; bir kıyafet, bir parfüm, ayakkabı, belki bir zamanlar bu dünyada var olduğunun esintisi bir çok somut nesne...
Peki bir kitap? Sözcüklerin altı çizilmiş, sayfa kenarları katlanmış, sayfa kenarlarına, satır aralarına notlar alınmış o kitap.
Kitaplar...
Kitapları...
Gidenin kitapları...
"Bir zamanlar o da vardı, okuyordu, yazıyordu, buradaydı."
Ne büyük bir iz aslında. 'Vardım' demenin ne de güzel yoluymuş meğerse. Evet belki bilinçli değil bu yapılanlar. Satır altı çizmek kitapla bütünleşmek demek çoğu zaman. Keyifli vakit geçirmektir kim bilir.
Peki gidenden kalan kitapları saklamak bir mabet midir? Hatırlamak mıdır ya da bir zamanlar yaşanan anıları? Peki koca bir keşke midir? Buraya bu notu neden aldı acaba diye soramamanın keşkesi?
Belki de insan gittiğinde geriye eşyaları değil, dokunduğu şeyler kalıyordur. Ve bazı kitaplar, bir insanın bu dünyadan geçtiğine dair bırakabildiği en sessiz, en zarif kanıttır.
Reklam
İnsanlar birinci mevkide giderken, edebiyat yük katırında giderse, dünyanın anası bellenmiş demektir.
Yüzyıllık Yalnızlık
Yüzyıllık Yalnızlık“Anılar kalbin sayfaları arasına sıkıştırılmış çiçekler gibidir; zamanla renkleri solar ama izleri silinmez.”
Jane Eyre
Jane Eyre
