Ne önemi var kıvranmamın, acı çekmemin ya da düşünmemin? Dünyadaki varlığım, yanarım ama birkaç dingin yaşamı sarsmaktan, birkaçının da tatlı bilinçsizliğini rahatsız etmekten -buna daha da çok yanarım- başka bir işe yaramayacak. Kendi trajedimi tarihteki en ağır trajedi -imparatorlukların çöküşünden ya da bir maden ocağının dibindeki herhangi bir göçükten daha ağır bir trajedi- olarak duyumsamama karşın, hiçbir değerimin, önemimin olmadığı duygusu yer etti içimde. Evrende bir hiç olduğuma inanıyorum inanmasına ama varlığımın tek gerçek varlık olduğunu duyumsuyorum. Üstüne üstlük, dünyanın varlığıyla kendiminki arasında bir seçim yapmak zorunda kalsam, seve seve tüm ışıklarıyla, tüm yasalarıyla ilkini eleyip, hiçlikte tek başıma süzülürdüm.