Sanki bin yıl yaşadım, o kadar çok anım var.
Tüm çekmecelerinin içinde bilançolar,
Küçük aşk mektupları, şiir ve romans dolu,
Tutam tutam saç yüklü, kocaman bir eşya bu,
Ki daha az sır saklar kederli belleğimden.
Bu bir ehram, sınırsız büyüklükte bir mahzen,
Fukara kabri, ne çok ölüsü var içinde.
- Ben ayın tiksindiği bir mezarlığım işte,
Orda azaplar gibi sürünür uzun kurtlar,
Aziz ölülerime durmadan saldırırlar.
Solmuş güllerle dolu eski bir odayım ben,
İçinde abur cubur, hepsi modası geçen,
Ah eden pasteller ve sararmış Boucher’ler var,
Yapyalnız, boş şişeden bir kokuyu solurlar.
Denk değil eğri güne hiçbir şey uzunlukta,
Yılların lapa lapa yağan karı altında,
Sıkıntı, meyvesidir donuk meraksızlığın,
Orantısını sağlar hep ölümsüz kalmanın.
- Sen hiçbir şey değilsin artık, ey canlı madde!
Bir dehşetin sardığı o taşın ötesinde,
Uyuklarken dibinde sis çökmüş bir Sahrâ’nın;
Bir sfenks ki, meçhulü tasasız bir dünyanın,
Hartada unutulmuş, yaban mizacı ile
Sadece şarkı söyler batıp giden güneşe.
Gücü görünce şekil değiştiren insana dairAlıntı
Ben
Mısır'da Ehram koruyucusu
Nil gözcüsü
Güneş tanrısı Amon-Ra kızı
Gece gözümde gün ışığı
Karanlığı gören
Ölümsüz kedi
Tanrı Bastet
Sen
Sabır yoksulu
Düşünce arsızı
Huzur hırsızı
İnsan
Varlığınla yetinemeyip
Ne hale getirdin beni!
...
Sayfa 47 - İletişim Yayınları 1. Basım 2024
EHRAM= PİRAMİT1000Kitap
Ehramlar, ütopya olmaktan çıkmış babil kuleleridir. Köleliğin dini heyecanının en büyük anıtlarıdır onlar.
Ehramlar, insanın anlamının hiçlik olduğunu anlatan en şiirsel anıtlardır.
Ehram, insanın kendi anlamsızlığına ağlayan gözleridir.
Her ehram, esir ve köle çağların incileşmiş gözyaşlarıdır.
Fakat hep karşısına çıkıyordu ehram gibi bir duvarŞiir
Ruhunun yarasını dindiren merhemi dermanı aradı
Kalbine sükûnet verecek Meryem'i Lokman'ı aradı
Fakat hep karşısına çıkıyordu ehram gibi bir duvar
