Annenem öleli 15 yıl olmuş. Sanki hiç yaşamamış gibi geldiğini farkettim bir an. Artık ananının kalmadığını.
Onu unutmak demek onunla yapılan gündelik hayatın işlerini unutmak demek, yer sofrasında oturmak gibi hatta nasıl hazırlanıyordu o sofra? El değirmeninde mısır öğütmesi, elinde ip eğirmesi bunları yaparken bana anlattığı hikayeler söylediği maniler türküler, bahçeye gitme anları, bitkileriyle anladıklarını düşünerek kibar konuşmaları, sohbetlere ve hacı görmeye gitmelerimiz. Şimdi hepsi o kadar uzak ki nasıl yapılıyorlardı diye zorladığımda yapılış aşamaları çok yabancı geliyor, sanki başka bir dünyanın başka birini yaşamıymış gibi ben hiç yaşamamışım gibi.
Gündelik yaşamdaki eylemler değil sadece değişen duyduğum kelimeler de eksildi, şimdi birilerinden duysam o kelimeler de yabancı gelir kulağıma, telaffuz etmeye çalışsam ağzımdan dökülemeyecek kelimeler dudaklarımı yabancıladıkları için.