...onur,haysiyet filan, böyle şeyler dünya işlerinin arabasına tekerlek olamıyor. Olsaydı dünyanın bütün çukurlarını karanlık, kirli bir su doldurur muydu?
Insan, dedi, aslını unutmamalıdır. Bakın bu çay bile aslı göl olduğunu unutmuyor. Suları bir göl suyu gibi ılık ve sessiz. Sanki bir göl gibi sakin, sanki bir göl gibi akmıyor. Tabiat bile aslını unutmuyor, görüyon a! Aslından kendisinde bir şeyler saklıyor....
Ben hiç gülmedim demem; güldüm. Güldüm ama şöyle içten, candan gülmedim. Hem, ben ne zaman böyle gülmek istesem anamın bir sözü hatırıma gelir: "Çok gülen çok aglar" sözü...Bir türlü istediğim gibi gülemem. Şöyle hani, insanlara selam kabilinden bir gülümsemek mecburiyeti vardır. En mesut anımda o kadar gülebildim.