Kuşku yok ki her insanın ruhu güzelliklere susar ve besbelli ki onun yapısı böyledir. Ama çok defa, susadığı bu güzelliği korumaz, hatta bazen farkına bile varmaz.
Sayfa 13 - Ötüken Neşriyat
Ah! Hava da ne kadar güzeldi bugün! İnsanın kalbi ve kafası da böyle huzurlu olabilse!.
Sayfa 12 - Ötüken Neşriyat
Reklam
Maria...Alıntı
"Içgüdülerine güven, Altaïr. Al Mualim'in öğretileri sana irfan verdi. Sana ihanet etmesi olgunluğa erişmeni sağladı!" mı derdi?
Ah, sevgilim, ben artık çok daha tecrübeliyim, dedi Altaïr ona - aklının bir köşesinde sakladığı ona ait hayale.
Maria onun Elma'yla yapmış olduklarını, eserin suyunu sıkıp bir şeyler öğrenerek geçirdiği yılları onaylardı. Altaïr bunu çok iyi biliyordu. Fakat Maria'nın onaylamayacağı şeyler de vardı: Mesela Altaïr'in onun ölümünün suçunu yüklenmiş olmasını, eylemlerine öfkesinin yön vermesine müsaade ettiği için hissettiği utancı onaylamazdı. Hayır, bunu onaylamazdı. Ne derdi peki? O İngiliz tabirini kullanırdı: "Kendine hâkim ol."
Oyununda da kitabında da sanırım en yürek burkan kısımAlıntı
Swami Elma'ya uzandı. Elini ona sürdü.
Sonra çok alçak bir sesle, sadece Altaïr'in duyabileceği şekilde "Sef'e(oğluna) ölüm emrini verenin sen olduğunu söyledim. Babasının kendisine ihanet ettiğine inanarak öldü," dedi.
Şüphe tek gerçektir AltairAlıntı
"Malik'ten şüphelendiğim için beni kınıyor musun? Geçmişte Malik'in elindeki nedenlerden çok daha hassas nedenlerle sevdiklerimin bana sırtını döndüğü hiç olmadı mi? Abbas'ı bir kardeş gibi sevdim ve ona karşı adil olmaya çalıştım. Al Mualim tüm tarikata ihanet etti, ama oğlu gibi gördüğü kişi bendim. Beni şüpheci olmakla nasıl kınayabilirsin? Güvenmek benim bu hayattaki en büyük zaafım. Yanlış insanlara güvenmek..."
Karısına sert bir bakış attı; Maria da gözlerini kıstı. "Elma'yı yok etmelisin, Altaïr," dedi. "O senin aklını karıştırıyor. Açık bir zihne sahip olmak başka, kuşların içine edebileceği kadar açık bir zihne sahip olmak başka."
Altaïr ona baktı. "Ben pek böyle ifade etmezdim,"
Altaïr kesesinin içinden Elma'yı çıkardı ve onu havaya kaldırıp dikkatle baktı. “Bu eser korkunç olduğu kadar mucizeler de içeriyor... Onu elimden geldiğince anlamak istiyorum."
"İnce bir çizgide yürüyorsun, Altaïr."
Altaïr ağır ağır kafasını salladı. "Biliyorum. Ama merak beni mahvetti, Maria. En keskin zekâlara danışmak, dünyanın kütüphanelerini keşfetmek ve doğanın ve evrenin tüm sırlarını öğrenmek istiyorum."
"Hepsini bir ömre mi sığdıracaksın? Bu biraz iddialı değil mi?"
Altaïr kahkaha attı. "Kim demiş? Belki de bir ömre kolayca sığıverir."
Reklam
Reklam