Sıla
@els_
Uyuşuk parmak uçlarım, hayatımı çizmeye çalışıyor.
Puan vermedi·222 syf.·
12 günde okudu
·2023 3. kitabı
"Aramak... Ömür boyunca aramak... Yalnız seni aramak...
Paslı teneke kutularda, küf kokan dolaplarda, çerçevelerde, tenhalarda, ağaç diplerinde, sonra vapurlarda, trenlerde hep seni aramak. Belki bu şehirde değilsin. Ne çıkar? Seni arıyorum ya."
"Sensiz kahrolmak vardı. Seninle yaşamak vardı dolu dizgin.
Seninle her gece birbirimizi yenilemek vardı odalarda. Odalara sığmamak vardı. Bir sel gibi taşmak vardı gecelerden."
Hadi Godot'yu bekleyelim. Kim olduğunu sormayın, ne olduğunu da. Yalnızca bekleyelim. Bir söğüt ağacın altında, yanındaki taşın üstüne oturalım ve bekleyelim. Zaten hayatımız boyunca bunu yapmaz mıyız? Sürekli bekleriz, bekleriz, bekleriz... Neyi beklediğimizi çoğu zaman bilmeyiz fakat ona bir isim takarız. Deriz ki; "Sınavım bitince...", "Kendimi toparlayınca..." "Yeni yıl gelince" ya da "Şu gidince..." Oysa beklediğimiz hiçbir şey olmadığını biliriz, yine de bekleriz. İnsanoğluyuz bir de biz, diğerleri ne der diye düşünmeden geçemez bu yüzden beklediğimiz şeye bir de isim koyarız. Şimdi bekleyeceğimiz şey de Godot olsun. Aynen Samual Beckett'ın yazdığı bu oyun gibi, Godot'yu bekleyelim.
İlk defa 1949'da yazılan bu eser, pek bilinen tiyatro oyunları gibi değil. Trajediler, komediler, olaylar, karmaşık karakterler yok. Yalnızca iki perdeden oluşan bu oyunun iki de karakteri var, Vladimir ve Estragon, dekor olarak ise yalnızca kuru bir ağaç. Oyunu tanıtmaya giriş yapmadan önce yazarı, absürd tiyatroyu ve eserin yazılışından bahsetmek istiyorum.
Oyunun yazılması II. Dünya Savaşı sıralarına denk geliyor. O zamanlar sadece Avrupa değil, bütün dünyada bir kaos hakim olmakla birlikte sanat da bu karmaşaya bürünüyor. İnsanlar eski inançlarını yitirmeye, dine karşı güvensizlik duymaya başladıkça anlam arayışına giriyorlar. Bu sıralar hiç olmadığı kadar iş yapıyor filozoflar, sadece bununla da kalınmıyor insanın hayatına amaç olabileceği düşünülen her türlü düşünce ısıtılıp ısıtılıp insanların önüne koyuluyor. Herkes bir kaçış yolu ararken zirve nokta Nietzche'nin çıkıp "Tanrı öldü!" demesi oluyor. Düşünebiliyor musunuz, herkes farklı bir yönden dini tutmak isterken, hayatlarına yön vermesi için düşünceleri eğip bükerken filozoflar çıkıp 'Tanrı öldü' diyorlar. İşin garibi,
Puan vermedi·142 syf.·
8 saatte okudu
·2023 2. kitabı
