emineada

Felaketler insanın içindeki saflığı yok ediyordu.
Sayfa 192 - Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Mutluluğun doruklarında olduklarına inandıkları o anda ümitsizliğe hiç bu kadar yakın olmamışlardı.
Sayfa 158 - Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Oldukça dolambaçlı yolların aşılması gerekiyordu.
Sayfa 170 - Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Aşk çiçekleniyor ve etrafındaki her şeyi çiçeklendiriyordu: Aşk, dünyanın tüm çiçeklerinden daha parıltılı, daha hoş kokuluydu.
Sayfa 144 - Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Gündüz de gece gibi hiçbir haber gelmeden geçti.
Sayfa 152 - Kültür Yayınları·Kitabı okudu