Emine Gürsoy Dinçer
@emngrsy
Susarak anlattığım tonlarca şeyi anlayabilecek birine o kadar ihtiyacım var ki.
Zaman diye tanımladığımız olgunun bir ağırlığı olsaydı o an onun altında ezilirdim. Keşke ezilseydim. Olmadı. O anı hâlâ yaşıyorum. Çünkü bazı anlar öyle yavaş akar ki bir süre sonra durur ve sizi içine hapseder. İşte o an, benim ebediyen Füsun'da kaldığım andı.
Sonlu bir hayatı bunca manasız işin peşinde harcamanın anlamı ne?
İnsan denen canlıdan bu kadar korkacağımı hiç tahmin etmezdim.
Tek kusuru kendi ışığına kör olması.