Bilebildiğimiz kadarıyla, tarihte ilk kez, bir operasyonun yetkililere ânıânına izletildiği, tanık olmalarının sağlandığı bir düzenek yaratılmıştı.
Performans içre performans. Prolog ile epilog arası, filmin gövdesini içerecek operasyon sekansı, bize, dünya kamuoyuna duyurulan kronolojik ölçüydü, tamıtamına 40 dakika sürdü Abbottabad'da: Savaş timinin üyeleri önceden tayin edilen görev dağılımlarını harfiyen yerine getirdiler, iner inmez: Evin duvarında dev bir deliğe, içeride o an ciddi on tahribata yolaçan patlamanın ardından odalara dağılıp hedefleri vurdular, ana hedefe ulaşmakta gecikmediler ve büyük bir direnişle karşılaşmadan, onu başından vurarak işlerini tamamladılar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
PROLOG YERİNE EPİLOG*
Dur perdeci dur, dur
Bitirmedik oyunu
Şu küçük şarkımızla
Bağlayalım sonunu
Sonunu bağlayalım, sonunu
Şimdi perde inecek
Çünkü oyun bitecek
Haydi evlerinize
Haydi, haydi, haydi,
Saadet dileriz hepinize.
H. Dormen
"çık bu şehirden
vakit geçmeden
bulutlar kararmadan üzerimizde
kulağımızı yırtacak o rüzgar esmeden
kurbağalar yağmadan üzerimize
üstünde adları yazılı taşlarla
bir kavim yerle bir edilmeden
çık bu şehirden
vakit geçmeden
beni yalnız bırakma
ardına da sakın bakma
sakın ardına
ardına da sakın bakma"
1918'de Kaiser II. Wilhelme dünya barışı için yakardığı mektuptan alınmış tek bir cümleden mürekkep kısa bir epilog ekliyorum: "Kani oldum ki tüm insanlığın tek bir aile gibi yaşamasıdır Göklerin istenci"
Kötüler de yaşar. Kötüler de. Ben de kötüyüm. Evet kötü yolu seçtim. Herkes benden tiksiniyor. Bir lekeyim ben. Ben de tiksiniyorum. Herkesten. Herkesten: Sürüp giden yaşamaktan.