“İnsanlar...” dedim fısıldayarak. “Taşırlar insanları.Kundaktayken, tabuttayken.Hep taşıyacak birileri olur.Bazıları dostluktan, bazıları cepteki paradan, bazıları da içinde bulundukları sistem bir gün onlara da taşınma sırasının geleceğini söylediği için, taşırlar insanı...”
Kalabalık bir dünya, diye düşünüyorum; her santimetresinde, her günün her saniyesi değişik dramlar yaşanıyor.Ama biz hayatımızın bir sonraki dakikası bir öncekinden farklı olmayacakmış gibi yaşıyoruz.Hepimiz ne kadar aptalız.