Esife
@esiii12
8/10
2018 1. kitabı
Recaizade Mahmud Ekrem’in kaleme aldığı ve 1898 yılında yayımlanan trajikomik eseridir. Türk edebiyatının ilk realist romanı olarak kabul edilir romanda; bihruz bey, bir paşanın oğludur. yirmi-yirmili yaşlarında iken babasının ölümü üzerine önemli bir servete kavuşur. devrin modasına uyarak fransızca hocası tutar, araba alır, şık giyinir, şımarık ve sorumsuz bir gençtir. yazları çamlıca'da kışları ise süleymaniye'de oturur. bu arada ümitsiz bir sevdaya tutulur.
* Romanın son sayfası insanda acıma ve tebessüm duygusu uyandırıyor, en azından benim gözümde gerçekçidir, hayat kadar.
evet ben de biraz bihruz bey'im...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
8/10
Alman yazar "stefan zweig" tarafından yazılmış, platonik aşkı etkileyici bir şekilde anlatan aşk romanı..Kitabı okuyunca anlıyorsunuz ki aşk bedenle olan bişey değil, ruhla olan birşey ve yine anlıyorsunuz ki birine aşık olduğunuzda onun da size aşık olması gerekmiyor..Tutku, saplantı, karşılıksız aşk, teslimiyet, ve gurur, bir kadının hayatını bunlardan biri, birkaçı ya da hepsi için nasıl heba ettiğinin hikâyesi değil yalnızca, stefan zweig'in insan psikolojisini tahlil etme konusundaki muazzam yeteneğinin en görkemli örneklerinden biri. İnsan psikolojisinden ziyade kadın psikolojisini bu kadar iyi tanıması ve irdelemesi gerçekten takdire şayan. Kitabı okurken beklenti içinde okudum hep heralde o hep alışageldiğimiz sonları ya da cümleleri beklediğim için,ama iyiydi.. Herkesin cinsiyet ayrımı yapmadan okuyup düşünmesini isterim.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,7bin okunma
6/10
ilber ortaylı' nın söyleşi havasında yazılmış bir kitabı, Okumadan önce "şöyle derinlemesine Türk tarihi neymiş nasılmış okuyalım bakalım" diye düşünenlerin yanılacağını düşünüyorum. Çünkü çokta konuşulmayan olayları öğrenceksiniz, ben biraz dağınık buldum kitabı sanki olayların tadı damağınızda kalmış gibi, sanki Türk tarihi yerine Türk tarihindeki arap-iran etkisine ve kültürüne yer veriliyomuş gibi..
Ama okumdan önce Türk tarihini ayrıntılı bir şekilde araştıranların daha çok zevk alacağını umuyorum.
Puan vermedi·112 syf.·
2017 6. kitabı
Peyami Safa'nın psikolojik roman türünde otobiyografisidir. Yalnızlık, umutsuzluk ve aşk acısının edebiyatta ulaştığı en üst mertebedir benim gözümde.. Sade anlatımıyla da ustalığını konuşturmuştur kitapta da, okuduğunuz şeyler o kadar açık belirtilmişki "acaba burda ne demek istedi yazar " diye düşünmenize müsade etmez.. Sakat bir gencin ruh halini, iç dünyasını, öyle derinlemesine anlatır ki romanın baş karakteri sanki siz olursunuz.. incecik bir kitap ama aslında çok uzun. Kitabın hemen her cümlesi insana travma yaşatabilecek değerde. boşa sarfedilmiş bir cümle yok bu kitapta.
Alıntılarım :
''ağaçların bile sıhhatine imrenerek yürürdüm''
"Öyle bir yaşta idim ve öyle bir mizaçta idim ve çocukluğumda o kadar az oyun oynamıştım ve aldatmasını o kadar az öğrenmiştim ki, yalan bana suçların en ağırı gibi geliyordu; ve bir yalan söylendiği zaman insanların değil, eşyanın bile buna nasıl tahammül ettiğine şaşıyordum. yalana herşey isyan etmelidir. eşya bile: damlardan kiremitler uçmalıdır, ağaçlar köklerinden sökülüp havada bir saniye içinde toz duman olmalıdır, camlar kırılmalıdır, hattâ yıldızlar düşüp gökyüzünde bin parçaya ayrılmalıdır filân... zavallı çocuk...
"Dünyanın hiçbir nüzhet'i yalan söylememelidir."
" felaketimizi baska biriyle taksim etmek saadettir, fakat annelerle degil, annelerle degil. annelere anlatilan kederler taksim degil, zarbedilmis olur: çocuklarinin felaketini iki kat siddetle hisseden anneler, bu istiraplarini cocuklarina fazlasiyla iade ederler; boylece keder anadan çocuga ve çocuktan anaya her intikal edisinde büyüdükçe büyürr. "
Puan vermedi·192 syf.·
2017 5. kitabı
Atatürk'ün yaveri salih bozok'un tuttuğu notlardan, atatürk'ün gönderdiği mektuplardan oluşan, salih bozok'un oğlu muzaffer bozok tarafından çıkmış anı kitabı..
Öze sadık kalmak amacıyla eski türkçe kelimlerin bazılarını değiştirmeyip dipnotlarda günümüz türkçe karşılıklarını belirtmiş ki kitabın bu yönünü ayrıca sevdim.
Kitapta atatürk ile latife hanım'ın nasıl evlenip nasıl ayrıldıkları, zübeyde hanım'ın ölümü, mustafa kemal'in yemek sofrası ve orada konuşulanlar...vb olaylar, salih bozok tarafından,tarafsız bir hisle kaleme alınmış.(ama tabi tarafsız olduğu pek söylenemez. Çünkü salih bozok, atatürk'ü ölesiye seviyormuş o kadar ki o öldüğünde intihar etmeye kalkışmış, ama kurşun kalbini biraz geçtiği için ölmemiş.)
Özet olarak geçersem..Atatürk'ün milletimiz adına ne fedakarliklardan geçtiğini, vatani için neleri göze aldığını, ve kendi hayatı pahasına nasıl riskli kararlar aldığına şahit oluyoruz bu kitapta,ben büyük bir istekle okudum kitabı. Zira Atatürkü daha yakından tanımak anlamak düşünce yapısını bi nebze çözmek isterim diyorsanz benim gibi mutlaka okumanızı tavsiye ederim..
Unutmadan salih bozok'un teraki cemiyetinin ataturke duzenledikleri suikast hakkinda dusuncelerini ifade ettigi, okurken içimi burkan bi ayrıntı;
" Bazı kimseler kendisine suikast düzenlediler ve ona kurşun attılar. Bereket versin ki bütün bu canice düzenler başarısızlığa ugradi; çünkü talih, türk ulusunun kurtuluş devrimi tarihinde ona büyük roller saklamıştı. Onun yaşaması, kaderde yazılıydı.; çünkü yaratılış, birkaç yıl sonra uçuruma giden ülkeyi kurtarmak üzere onu görevlendirmisti. Onun için, o alçak kurşunlar boşa gitti. Kolağası Mustafa Kemal, bugünkü cumhuriyet ve atatürk dönemini açma olanağını bulmak için o tehlikeli durumdan sağ ve esen çıkmıştı."
