Nasılsa bir gün yıkacağın bir şeyi inşa ettiğini bilerek devam edemezdin. Sonuçta her şeyin değil ama pek çok şeyin gerçekliği senin kendini neye inandırdığınla ilgiliydi.
Öfkeli şair soyu diye bir laf var Latincede. “Genus irritabile vatum” diyorlar benim gibilere. Derdi bitmeyen ve dertlere öfkelenen şairlerin derin hassasiyetine vurulmuş bir damga. Ensemde. Tam ensemde var ondan. Rüzgâr enseme değdikçe, sızlıyor o damga.