Esma
@esmananas
Köleliğin de özgürlüğün de bir çok türü vardır.Okumak kölelikten özgürlüğe giden yoldur.
Ben de bu kitaba inceleme yapsam böyle yapmak isterdim teşekkürler
Mikail Balcı
@Ogretmen_Okur
·
Arthur Schopenhauer'ın bu sözüyle başlamak istedim incelememe.
Zira eserin ana fikrini bir cümle ile anlatmak isteseydim daha iyi bir cümle kuramazdım diye düşünüyorum.
Bir şeyi fark ettiniz mi?
Birine kıymet verdiğinizi hissettirdiğiniz anda onun gözünde giderek basitleşmeye başlıyorsunuz. Çantada keklik olma durumu gibi sanki... Bu sevgi sıradan bir hâle geliyor ve karşınızdaki buna kayıtsızlık göstermeye başlıyor.
Hele bu sevginin dozu fazlaysa, ona mahkûmmuş izlenimi dahi veriyorsunuz.
Kimin için yaşıyorsunuz bu hayatı?
Öyle söyleşi olsun diye değil tüm ciddiyetiyle soruyorum.
Gerçekten kulak verip tüm kalbinizle düşündüğünüzde eminim çok azınız "kendim için" cevabını verebilir bu soruya.
Çok azımız kendi hayallerimizin peşinden özgürce yürüyebiliyoruz.
Tüm bunları bir düşünün.
Goriot Baba
Kitabımızın başkahramanı...
Eşinin kaybının ardından bütün varlığını kızlarının mutluluğuna adar.
Onların mutluluğunu kendi mutluluğu sayar.
Ve bu durum bazı hatalar silsilesini beraberinde getirir.
Eserin henüz ikinci sayfasında diyor ki: "Her şey o kadar gerçektir ki, herkes bu dramda kendinden, hatta kendi yüreğinden bir şeyler bulabilir!"
İddialı bir giriş.
Ama bir o kadar da haklı!
Bu dramda kendinizden bir şeyler bulacaksınız!
Ama az ama çok, mutlaka bulacaksınız!
Kimi insan çocuğundan vurgun yer hayata,
Kimisi babasından,
Kimisi sevdiğinden,
Neticede herkes en kıymetlisi ile sınanır.
Yaranızı deşecek yaralar burada!
"İnsan anadan, yardan, serden geçer de evlattan geçebilir mi?"
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Vicdan azabı ile ilgili güzel bir alıntı
Yakınlarını yargılayanların değerini nadiren bildiği ve bu dünyanın yargıçlarının mahkûm ettiği suçluyu göğün meleklerinin affetmesini sağlayan o asil,gizli vicdan azaplarını duydu.
Bu dünyanın yaşlılık tarafı da var sahiden
Hazların hücum ettiği küstah bir gençliğin zaferlerinin bedelini,görenlerin hızla yanından uzaklaştığı bir yaşlılıkla mı ödüyordu?
Güzel bir tasvir, çok sevdim
Bu pansiyonerlerin sahne ışıkları ve dekorlar eşliğinde oynanan dramlari değil,tamamlanmış ya da devam eden, yüreği hararetle kımıldatan buz tutmuş dramları yaşadığı seziliyordu.
