O, güzeller güzeli Perihan'ın kara kuru kızı Peri. İsmine yakışacak bir Peri Masalı mevcut değil bu eserde. Çünkü Perihan'ın güzelliğinden nasibini alamadığı ve annesine göre halası Nazlı'ya benzeyen Peri, yıllarca annesinin gözüne girmek için çırpınıp durur. Ancak ne yaparsa yapsın Perihan için Peri, görmek istemediği bir manzara gibidir. Dağ gibi yakışılıklı esmer kocasının ve kendi güzelliğinin birleşimi bembeyaz tenli güzeller güzeli bebeğini esmer tenli olarak gördüğü ilk andan itibaren Peri'nin masalı çoktan siyahlara boyanmıştı.
"Adım gibi eminim ki çirkin olmak yoktur. Çirkin hissetmek vardır.Sen istediğin kadar güzel ol. O hissi içinde taşıyorsan başkalarının sana güzel demesi farketmez."
Peri ise çocukluğundan beri annesi gibi güzel olamadığının farkında, sevgiye muhtaç, annesinin gönlünü hoş etmek için elinden geleni yapmaya çalışarak büyürken annesi titiz diye evini tertemiz tutmak, annesinden bir güzel söz duymak için her şeyini vermeye hazır günleri ve yılları geçirirken sığındığı tek şey renklerin gizemidir.
Resim yapmak onun dünyasının en önemli parçasıyken yeteneği ilk önce ilkokul hocası tarafından fark ediliyor. Resim yaparak yaşama kendince tutunmaya çalışırken hayatının yolunda olmadığını anlaması ise yıllar sonra resim öğretmenine yaşadıklarını anlatması başlayacaktır. Bu adımı yirmi yedi yaşına girdiğinde kendisinin hazırladığı "Çirkin Kadınlar için Hayatta Kalma Rehberi" ile bambaşka bir sürece doğru evrilirken kendi ruhu ve bedenini yeniden keşfedecektir.
"Bir patron ne kadar yetenekli olursa olsun iyi bir ekip kurmazsa şirketi batırır. Yaşamak da aynen öyle bir ekip işidir. Ekibini iyi kurarsan iyi yaşarsın, kuramazsan yaşamayı ne kadar iyi bildiğinin bir önemi yok."
Peri'nin iyileşme yolculuğunu Ceren Ceran'ın mizahı yüksek kalemi ile
Korktuğum şey olduuu 
Tünelden Önceki Beyaz Ev le bağlantı kurdu yani tam bağlantı denilemez ama orda ki polis Emris ile burdaki Esmer devreymiş bundan sonra ekipler falan birleşebilir çok heycanlıyımmm
Tünelden Önceki Beyaz Ev le bağlantı kurdu yani tam bağlantı denilemez ama orda ki polis Emris ile burdaki Esmer devreymiş bundan sonra ekipler falan birleşebilir çok heycanlıyımmm
Reklam
Kitap yorumumPolisiye
Hayatımda okuduğum en ters köşe romanlardan biriydi. Işıl Işık gerçekten polisiye romanı yazmada çığır atlamış harika bir yazar. İnsanın aklına dahi gelemeyecek olaylar silsilesi okurken heyecandan sürekli gözlerinizin büyüdüğü bir roman okumak istiyorsanız bu kitaba şans verin derim. Romanın konusundan bahsedecek olursam emniyet teşkilatının deneyimli komiseri olan Devin, hayatının bir günde altüst olacağından habersiz. Çözmeye çalıştığı bir cinayet soruşturmasının üstü kapatılmış; hırslı, kolay kolay vazgeçmeyen genç kadının görev yeri değiştirilmiş. Devin'in yeni görevi hem daha zor hem de daha hassas: Peş peşe kaçırılan çocukları bulmak. Aylarca çözülmeyen bu vakalarda failin bıraktığı ilginç bir de ipucu var: Simli bir kardan adam kartpostalı. Dahası bu korkunç suçun yeni odağı bizzat Devin'in kendisi. Bir yandan kaçırılan çocukları aramaktan, bir yandan da kapatılan cinayet dosyasını canlandırıp aralarındaki olası bağlantıları çözmekten başka çaresi yok. Üstelik bunu yaparken soruşturmadan sorumlu olan, soğuk ve ketum Esmer Başkomiser'le uzlaşmanın bir yolunu da bulmalı. İpuçlarının adım adım peşinde, soluksuz bir kovalamaca sonunda Devin'i hayatının en sarsıcı şoku beklemekte. Düğümler çözülecek, sırlar açığa çıkacak ve herkesin hayatı sonsuza dek değişecek.
Zenîme Hanım, bir ara babası Lâmih Bey'le Amerika'ya gitmiş ya da kaçmıştı; orada ve Avrupa'da müritleri olduğunu söylerdi babasının. Orada, Boston'da üniversitede "Aristatâlîs'te ‘Hayvan İnsan' Sevgisi" konusunda doktora yapmış ve aynı üniversitede profesör olarak, "İslâm'da Yalansızlığın Ürettiği Estetik Merhametin Dünya Hümanizmine Katkıları" üzerine ders vermişti. Yurda dönene kadar bu kürsüde çalışmıştı; “üç nesil Amerikalı eğittiğini söylerken, sağ kaşı onurlu titreşimlerle sıçrardı; esmer bir kadındı biraz da kalın kıllı. Camgöbeği gözleri kim bilir bu benizde ne arardı... Kissinger'in de gizli öğrencilerinden biri oldu- ğunu söylerdi; evde rastladığım tek fotoğraf da onundu zaten; çay sehpasının camından karıncaların elverdiği ölçüde yan dönmüş sı- rıtır dururdu bu casus. Neden “gizli” olduğunu bir türlü sorama- mıştım kendisine. Yukarıda değindiğim gibi kimi konularda durduruverirdi insanı bazı jestlerle. (O anda ben bir şey sormadığım halde, ağzının önünde sevmediği bir şey uçuyormuş gibi elinin tersiyle kovalayıverirdi.) Snop sayılmazdı ama sizin kuşkularınızı doyurmaya da hiç yanaşmazdı. Emekli olduktan sonra Türkiye'ye, bizim köydeki babasından kalmış olan hımış eve yerleşmişti.
Gerilim ve polisiye türünde beni en çok etkileyen şey, sayfaları çevirdikçe artan merak duygusu ve her yeni ipucunun hikâyeyi bambaşka bir yöne sürüklemesidir. Kardan Adamın Külleri de tam olarak bunu yapan, okuru sürekli tetikte tutan ve son ana kadar tahmin yürütmeye zorlayan bir kitaptı.
Hikâyenin merkezinde başarılı bir komiser olan Devin var. Geçmişte yürüttüğü bir soruşturma nedeniyle adeta cezalandırılarak çocuk büroya gönderiliyor. Ancak karşısına çıkan çocuk kaçırma vakası, sıradan bir dosya olmaktan çok uzak. Üstelik olaylar kişisel bir boyut kazandığında, yani oğlu Asrın da kaçırılan çocuklar arasına katıldığında, hikâyenin tansiyonu bir anda yükseliyor. Bir annenin çaresizliğiyle bir polisin görev bilinci arasında sıkışıp kalan Devin’in mücadelesini okumak oldukça etkileyiciydi.
Kitabın en güçlü yanı kesinlikle kurgusu. İlk sayfalarda olaylar daha sakin ilerliyor gibi görünse de yazar ipuçlarını öyle ustaca yerleştiriyor ki bir süre sonra kendinizi olayların tam ortasında buluyorsunuz. Her çözüldü dediğiniz noktada yeni bir sır ortaya çıkıyor ve okurun bütün teorileri altüst oluyor. Özellikle kardan adamlı kartpostalların ardındaki gizem ve geçmişteki olaylarla kurulan bağlantılar oldukça başarılıydı.
Devin karakterini de sevdim. Güçlü, mücadeleci ve pes etmeyen bir kadın olması hikâyeyi daha da sürükleyici hale getirmiş. Oğlunu bulma çabasıyla adalet arayışının iç içe geçmesi, olayların duygusal yönünü de kuvvetlendirmiş. Esmer Komiser gibi yan karakterler de hikâyeye güzel bir denge katmış.
Işıl Işık’ın kaleminin en dikkat çekici taraflarından biri ters köşeleri. Daha önce yazarın eserlerini okuyanlar ne demek istediğimi anlayacaktır. Tam bir sonuca ulaştığınızı düşündüğünüz anda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor ve bütün taşlar yeniden dağılıyor. Bu kitapta
Kardan Adamın Külleri 2-Işıl Işık
Spoiler içerir!!
Devin Komiser'in kaçırılan oğlu Asrın'ı bulmak için izlediği yolları ve o esnada yaşanan başka olayları okuyoruz. İlk kitabi okuduktan sonra serinin devamı olan bu kitabı okumak için çok heyecanlıydım. Ancak beklediğim duyguları kitabı okurken hissedemedim. Heyecan ve akıcılık anlamında da kendi açımdan bir şey hissedemedim. Devin'in arkadan iş çevirmeye devam etmesi ve bunun hiç ortaya çıkmaması benim hoşuma gitmedi. Asrın'ı bulmak için yaptığı olaylar özellikle de Ayaz ile yaptığı iş birliğine bir türlü anlamlandıramadim. Oğlunu özlediğini ve onu bulmak istemesini anlayabiliyorum ama bunun için iş arkadaşlarına olan olayları anlatsaydi,özellikle de Esmer'e ;o sonda olan olayların yaşanacağını düşünmüyorum. Ayaz'ın polisten daha çok bu kadar bilgiye erişmesi her olayın altından çıkması beni sinir etti. Kitabı okurken zaman akışı anlamında da bir kopukluk hissettim. Ve bazı olaylar uzatılmış gibi geldi bana.Seri üçüncü kitapla devam edecek ama ben devam etmeme kararı aldım.
Kitaba puanım:6.5/10
Reklam
Reklam