Görevden, saygıdan ve korkudan kaynaklanan bir hizmetti beyaz Diş'inki, sevgiden değil. Zaten sevginin ne demek olduğunu bilmezdi . Sevgi denen şeyi hiç tatmamıştı.
Gerçi etrafları tarafından anlaşılmayan, haklarında daima yanlış hükümler verilen insanların zamanla bu yalnızlıklarından bir gurur ve acı duymaya başladıklarını biliyordum, fakat hiçbir zaman etrafın bu hareketini haklı bulacaklarını tasavvur edemiyordum.
Çocuksun sen sesinin çağlayanına düştüm
Bir çiçeğe tutundum düşerken, ordayım hâlâ
Sallanıp durmaktayım bir saatin sarkacı
Nasıl gidip geliyor gidip geliyorsa öyle
Zaman benim işte, nesneleşiyor tüm anlar
Dursam ölürüm paramparça olur dünya.
Çocuksun sen sesinin Çağlayanına düştüm...