Dönemin yaşantısını, toplum yapısını cok guzel yansıttığı için romanı severek merakla okudum.
Bu romanı okuyup begenenlere "Benden Selam Söyle Anadolu'ya" romanını ve Mahmut Makal 'ın Bizim Köy anı-romanını da okumalarını öneririm, ilgilerini çekerse tabi...
Herkesin okumasını dilediğim kitaplardan biri. Keşke bazı bölümlerden özeti çıkarılıp, genel okuyucu kitlesine hitap edebilecek 40- 50 sayfalı bir baskıyla, her eve birer tane bedavadan dağıtılsa...
Zaman zaman cok severek zaman zaman "yeter artık bitsin" diye icimden gecerek okudum. Sanırım okurken karakterlerin nefreti okuyucu olarak bana da aktı, bu kadar nefret yüklemesi yorucuydu.
Edebiyatta bir kötüyü , hatta psikopatik denilebilecek bir karakteri daha tanımış oldum.
Bazi sayfalarda gozlerimden yaslar süzüldü.
Sayfa yapisi ve puntalar cok uygun olmasina ragmen, anlatilan anilar o kadar agirdi ki, araya baska kitaplar alma ihtiyaci duydum.
Kitabın son sayfasındaki şu cümleyi yazmak isterim:
"Ah yavrum, Bunca acıdan sonra insanlar birbirine merhamet edecek sanıyorduk. Birbirlerini sevecekler. Bundan hiç kuşkumuz yoktu. Zerre kadar...
Ah pırlantam benim... Insanlar eskisi gibi birbirinden nefret ediyor. Yine öldürüyor. Benim akıl sır erdiremedim bu. Peki Kim bunlar? biziz. Biz..."