Tuba
@etubad
22 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Fazla suçlamayın beni. Benim gibi birçok genç, erkenden çok göz alıcı bir sevgili ya da bir eş bulmak mutluluğuna eremeyince, kendini beğenmiş bir bencilliğin pençesine düşer ister istemez. Bir dizge ararlar. Kadınlar böyle girişimlerin boşuna olduğunu içgüdüyle bilirler, yalnızca iyiliklerinden izlerler onları. Bir zaman için, arzu gözlerini boyar, sonra birbirine nerdeyse düşman
olan iki ruhta, yenilmez bir sıkıntı yükselir. Sparta’lı Hélène’i mi düşünüyordum hâlâ? Sulara batmış bir duygu sezinler gibiydim, soğuk düzenimin karanlık kitleleri altında, gömülmüş bir katedraldi.
Sayfa 18 - Helikopter Yayınları
915.jpg){kind=small}
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Onsozden Alintilar:
Tarihe ilişkin kötümser yaklaşım, burada toplumumuzun radikal bir eleştirisine dayanmaktadır. Toplumun hastalığına, esaslı bir sevgi eksikliği teşhisi konmuştur. Oysa daha iyi bir yaşam için sevgi bir şanstır: "Ardı arkası gelmeyen bir ölüler ordusuna karşılık insanın tek olanağı ebediyen elden kaçırılmış durumda. [...] Niçin yanlış yolu seçmiş olduğumuzu anlayamıyorum. Yalnızca artık geç olduğunu biliyorum."
Duvar, anaerkil düzenin kültivasyona uğramış eylemlerinden hareketle insanlığın devamına ilişkin umudu bir paradigma değişimine bağlayan ve kadına özgü değer tasarımlarından destek alan bir ütopyadır. Güç, şiddet ve doğa düşmanı düşünme biçiminin belirlediği ataerkil modelin yerini sorumluluk, tasa, sevgi, bakmak ve korumak gibi kadına özgü davranış biçimleri almak zorundadır. "Bütün insanlar benim türümden olsaydı, hiçbir zaman bir duvar olmazdı [...] Ama diğerlerinin niçin hep çoğunlukta olduklarını anlıyorum. Sevmek ve başka bir varlık için çaba harcamak çok yorucu bir iş ve öldürmekten ve yok etmekten çok daha zor," (s. 155) der ro neyebilir ya da bunu yapacak güçleri yoksa, ama boyun da eğmek istemiyorlarsa, o zaman direnişe geçmelidirler, (s. 96) "Kadınların karşısında düşmanca duran ve onlara yabancı ve ürkütücü" (s. 84) bir dünyada daha önce men edildiği kendine uygun yaşam biçimini kadın ancak ormanda bulur. Felaket, kimlik bölünmesine yol açmaz, bilakis kadının kendini bulmasını sağlar. Doğaya yakın varoluş, kadının kendisine emanet edileni koruma, yaşama devam etme ihtiyacını karşılar. Erkeklerin avlanmaktan, doğayı pervasızca sömürüp üzerinde hâkimiyet kurmaktan, kontrol edilemeyen sonuçları ekolojik dengeyi bozabilecek teknik ilerleme ve icatlardan aldığı keyfi paylaşmaz. Roman bununla birlikte yeni varoluşun ne kadar süreceği
Sayfa 12 - Can Yayınları
Korku Kültürü- Değerler Kültürüİlişkiler
İnsanın gelişmesi için uygun bir sosyal ortam gerekli! Korku Kültürü geliştirmeye değil, kalıplamaya, şablonlamaya niyetlenmiş bir sistemdir. O nedenle YÜZ odaklıdır; CAN' ın gelişmesini kendisi için tehlikeli bulur. Güçlü olanın zayıfı ezerek kendi istediği şekilde kalıplama hakkı vardır.
İletişim olgunluğunun üç öğesi vardır:
1. İletişim kurma amacının farkında olmak ve o amacı nasıl ifade edeceğini bilmek;
2. Söyleyeceklerini, iletişim kurduğu kişinin gözünden değerlendirerek konuşmak;
3.0 an içinde bulunulan sosyal ortamı dikkate alarak, nerede, kiminle, ne zaman, nasıl konuşacağını bilmek.
Müstakbel eşiniz evlenme olgunluğuna sahip mi? Nasıl bir ailede büyüdü? Korku Kültürü içinde kurulan bir evliliğin içine doğup utandırılarak mı, yoksa Değerler Kültürü içinde yüreklendirilerek mi büyüdü? Başkalarına mı hesap vermeyi, yoksa kendine mi hesap vermeyi önemsiyor? Kendine hesap veren insan 'evlendiği kişiyi yaşamak için' evlenir, 'onu kullanmak için' değil. Onunla birlikte hayatı yaşamak bir ayrıcalıktır.
Sayfa 150 - Remzi Kitabevi
"Tutsaklığın bu sessiz sakin adama ne yapacağını kim bilebilir. Her halükârda bedensel olarak benden güçlüydü ve ben ona bağımlı olurdum. Belki tembel tembel evde yatıp durur ve beni çalışmaya gönderirdi. Üstünden iş atma olasılığı her erkeğe çok cazip geliyor olmalı. Eleştiriden korkması gerekmeyen bir erkek neden çalışsındı ki? Hayır, tek başıma olmam daha iyi. Daha zayıf bir partnerle bir arada olmak da benim için daha iyi olmazdı, onu bir gölgeye dönüştürür ve onun bakımını kendimi helak edercesine yapardım. Ben böyleyim işte, bunda orman da bir şey değiştirmedi. Belki de bana yalnızca hayvanlar katlanabiliyordur. Hugo ve Luise de ormanda kalsaydı, zamanla sonu gelmeyen sürtüşmeler olurdu. Birlikteliğimizi mutlu kılabilecek bir şey göremiyorum.
Bunu düşünmenin bir anlamı yok. Luise, Hugo ve avcı artık yok, aslında onların geri dönmelerini de istemiyorum. İki yıl önce hâlâ olduğum insan değilim artık. Bugün bir insan isteyecek olsam, bunun, aklı başında, esprili, bazen birlikte güleceğimiz yaşlı bir kadın olması gerekirdi. Çünkü gülmenin eksikliğini hâlâ çok hissediyorum. Ama muhtemelen benden önce ölürdü ve ben yine tek başıma geride kalırdım. Bu, onu hiç tanımamış olmaktan çok daha kötü olurdu. Gülmek böylece çok pahalıya satın alınmış olurdu. Sonra bu kadını da hatırlamam gerekirdi, bu da fazla gelirdi. Daha şimdiden bir hatıralar dağının üzerindeki incecik deriden ibaretim. Artık istemiyorum. Bu deri yırtıldığında bana neler olacak? "
Sayfa 80 - Can Yayınları
Aysel, Ali'ye fiyaka satıyorEdebiyat
Aysel, daha çocukken, polisin durumları değiştirmek için olmadığını anlamıştı. Hele belâları değiştirmek için hiç. Karakol, belâ çemberinin yörüngesi içinde bir yerdi ve bu çembere takılıp dönenler bu yörüngeden geçerlerdi ister istemez. Belâ her yerdeydi. Her zaman ve her an vardı belâ. Hem belâyı, hem de polisi başından uzak tutmak için her an tetikte olacaksın ve kendi başına konmasına fırsat vermeden belâyı başkasının başına saracaksın. Durgun kişi hiç kurtulamazdı belâdan, çünkü belâ kuşu duranın başına daha kolay konar.
Sayfa 240
