Yazar:
Marlen Haushofer
Çevirmen:
Ersel Kayaoğlu
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 19 dk.
Sayfa Sayısı:
258
Basım Tarihi:
2008
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Die Wand
ISBN:
9750709524
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Duvar bir distopya. Kuzeni ve kuzeninin kocasının davetiyle birkaç günlüğüne onların av köşküne kalmaya giden isimsiz kadın anlatıcının, ertesi sabah burada yalnız uyanması ve çevreyi gezerken arkasına geçemediği bir duvarı fark etmesiyle başlıyor. Duvarın ardında taşlaşmış canlıları gören anlatıcı, o tarafa geçemediğini ve kendisinin olduğu tarafta yalnız kaldığını kabullendikten sonra tek başına hayatta kalma mücadelesi veriyor. Kitap, anlatıcının iki buçuk yıl boyunca bu av köşkündeki tecrübelerini kağıda dökmesinden yani çokça karakterin hezeyanları, korkuları, his ve düşünceleri, biraz da yaptıklarının anlatımından oluşuyor.
Roman, 1963’te yayımlanmış; İkinci Dünya Savaşı gibi bir katliamdan kısa bir süre ve Berlin Duvarı’nın örülmesinden iki sene sonra. O dönem dünyanın ve özellikle Avrupalı toplumların içinde bulunduğu ruh hâli net bir şekilde kurguya sirayet etmiş. Savaşın vahşetine yirmili yaşlarda tanıklık eden yazar, sonrasında da insan doğasının ya da insanı bu doğanın karanlık yönüne mahkum eden toplumsal düzenin acımasızlığıyla yüzleşmiş. Kendisine yapay gerçeklikler inşa edip onun kölesi olan, bu esnada doğaya da kendisine de yabancılaşıp gitgide sevgisiz bir makine haline gelmeye başlayan insanlığı eleştiriyor Duvar’da. Aile gibi insana kalan son insani ve duygusal sığınağın da sadece ‘daha çok, daha hızlı’yı şiar edinen modern yaşam şartlarında sevgiyle beraber yok olmaya mahkum olduğundan, kadına dayatılan toplumsal roller ve kadın-erkek eşitsizliği gibi sorunlar altında nasıl kadının omuzlarına yüklenen bir yük haline geldiğinden bahsediyor.
Bir macera romanı, vahşi doğada hayatta kalma güncesi olarak da okunabilir, feminist bir distopya da denebilir ancak Haushofer’in çok daha derinlere indiğini söylemek gerek. Dünyaya kabus gibi çöken o karanlık
DÖRT DUVARAlman Edebiyatı
Dünya aslında bir dört duvar olarak düşünülemez mi? Evren de daha büyük bir dört duvardır sadece. Aslında hepimiz evrene kıstırılmış mahkûmlar değil miyiz? İnsanlar suç işleyenleri çok daha küçük metrekarelere sınırlayan dört duvarlara hapsediyor: hapishanelere. Oysa Tanrı da hepimizi çok daha büyük metrekarelere hapsediyor olamaz mı? Öyleyse hepimiz bir şeylerden cezalandırılmış olabiliriz. Bu, belki delice bir fikirdir. Fakat yanlışlanamaz da.
Marlen Haushofer ise daha ortalara çekmiş bu sınırı. Dört duvarı dünyanın içine, fakat hapishanelerin ya da binaların dışına kurmuş. Bir doğa bölgesini bir şeffaf fanusa tıkıp orada hapsolan insanın nabzını yoklamış. O insanın hissedip yaşadıklarını mercek altına almış. Sosyallikten mahrum kalmış bireyin doğayla ve etrafındaki canlılarla olan ilişkisine eğilmiş (hikâyeyi biraz uzun soluklu tutsa da).
Kurguladığı bu şeffaf duvar metaforuyla en çok şunu hatırlatmış bence bize: İnsanın önce yadırgadığı duvarlarına daha sonra kafasını vura vura teslim olduğu ve zihninin sınırlarını da buna göre şekillendirdiği gerçeğini. Bunun yanında, sınırlarımızın bilincinde olmanın getirdiği ıstırabı da çok net duyurmuş. Ama benim satır aralarında asıl bulduğum şuydu: "Belki de sınır dediğimiz şey bilinçten ibarettir."
Marlen Haushofer ise daha ortalara çekmiş bu sınırı. Dört duvarı dünyanın içine, fakat hapishanelerin ya da binaların dışına kurmuş. Bir doğa bölgesini bir şeffaf fanusa tıkıp orada hapsolan insanın nabzını yoklamış. O insanın hissedip yaşadıklarını mercek altına almış. Sosyallikten mahrum kalmış bireyin doğayla ve etrafındaki canlılarla olan ilişkisine eğilmiş (hikâyeyi biraz uzun soluklu tutsa da).
Kurguladığı bu şeffaf duvar metaforuyla en çok şunu hatırlatmış bence bize: İnsanın önce yadırgadığı duvarlarına daha sonra kafasını vura vura teslim olduğu ve zihninin sınırlarını da buna göre şekillendirdiği gerçeğini. Bunun yanında, sınırlarımızın bilincinde olmanın getirdiği ıstırabı da çok net duyurmuş. Ama benim satır aralarında asıl bulduğum şuydu: "Belki de sınır dediğimiz şey bilinçten ibarettir."Duvar...1000Kitap
Duvar …
Şeffaf ama geçilemez, esnemez, izin vermez bir duvar …!
Kadının anaç duygularını önüne alıp kısıt dünyasını yeniden doğurma eylemiydi resmen. Betimlemeler harika, tedirginlik hat safhadaydı.
Bir kadın…
Bir orman…
Ve bir duvar.
Adını bilmediğimiz bir kadın, dünyanın geri kalanıyla arasında görünmeyen, ama iliklerine kadar hissedilen bir duvarla baş başa kalıyor.
Sessiz bir kıyamet mi bu, yoksa hayatın en çıplak hâli mi?
Zaman yavaşlıyor. Gündelik şeyler kutsallaşıyor.
Bir fincan kahve, bir odun parçası, doğan bir kedi yavrusu…
Hayatta kalmakla var olmak arasındaki o ince çizgide, en çok da kalpleriyle yaşayan hayvanlara tutunuyor.
Vaşak ve boğa…
İkisi de onun için sadece birer hayvan değil.
Bir tür dostluk, sadakat, anlam…
Onlar gittiğinde sanki duvar biraz daha yaklaşıyor, dünya biraz daha sessizleşiyor.
Bu kitap beni derin bir yalnızlığın içine çekti.
Ama o yalnızlığın içinde insan olmanın ne demek olduğunu da bir kez daha düşündürdü.
Sarsıldım.
Ve hâlâ o duvarın önünde duruyorum gibi.
Ne okudum bilmiyorum ama sonuna kadar okudum. Bu kadar durağan bir kitabı nasıl keyifle, sıkılmadan okudum onu da bilmiyorum.
Kuzeninin davetiyle birkaç gün doğada tatil yapmak için giden bir kadının ertesi sabah uyandığında etrafının görünmez bir duvarla çevrildiği ve yalnız başına kalmış olması ile başlıyor.
Hayatta kalma mücadelesi, doğa tasfirleri o kadar gerçekçi ki bu konuda hiçbir bilgim ve fikrimin olmayışı beni rahatsız etti. Fiziksel ve zihinsel sağlık açısından farklı bir pencere açtı hayatımda bile diyebilirim.
Önceden tasarlanmış hayatlara doğuyoruz ve hayatta gerçekten ne yapmak istediğimizi sorgulayamadan hızlıca tükeniyor. Oysa ancak yavaşladığımda canlandı orman diyor mesela yazar.
Safi hayatta kalma mücadelesi verirken cinsiyet ortadan kalkıyor pek bir şeyin önemli kalmıyor, hayatın anlamını kavrayabiliyor ve sadece sevdiklerine tutunarak devam edebiliyor. Hayatta kalmak için sadece gıda, barınma ve sevgiye ihtiyaç varsa bu kadar tantana niye?
Çeviri de gayet akıcıydı ilgilisine tavsiye ederim.
Keyifli okumalar.
Duvar yalnızca doğadan ve toplumsal hayattan kopmuş bir kadının hikayesi değil, aynı zamanda insanın varoluşsal yalnızlığını ve kimliğini yeniden keşfetme sürecini anlatan çok katmanlı bir yapıt.
Marlen Haushofer, başkarakterin kendini, doğayı ve insanları yeniden keşfetme çabasını çok etkileyici bir şekilde işlemiş. Tek başına kalan bir kadının hayatta kalma mücadelesi ile başlasa da, bu mücadele sadece fiziksel değil; aynı zamanda içsel bir savaşa dönüşüyor.
Kadın, bir sabah kendini her şeyden, insanlardan ve dünyadan tamamen kopmuş bir şekilde görünmeyen bir duvarla çevrilmiş buluyor; bütün dünyadan, geçmişten ve tanıdıklarından kopmuş bir halde. O kadar yalnız ve yabancı ki, her şeyde bir anlam aramaya başlıyor. 2,5 yılın sonunda geldiği noktadaki hisleri ise şöyle ifade ediyor: "Acıma, insanlara karşı besleyebileceğim tek sevgi biçimiydi artık."
Kadın, fiziksel olarak hayatta kalmaya çalışırken, aynı zamanda kendisiyle yüzleşiyor. O "duvarın" ardında, bir köpek, bir inek ve bir kediyle yaşam mücadelesi verirken, doğa ile kurduğu ilişki, aslında içsel bir keşfe dönüşüyor. Bir taraftan hayatta kalabilmek için mücadele ederken, diğer taraftan hayatın anlamını, hayvanlar ile ilişkisi üzerinden sorguluyor. "Olaylar olup bitiyor işte, ben de, benden önceki milyonlarca insan gibi, onlarda bir anlam arıyorum, çünkü kibrim olup biten bir şeyin bütün anlamının kendi içinde bulunduğunu itiraf etmeme izin vermek istemiyor."
Doğayla tekrar bağ kurmaya çalışan kadının, yalnızlık, yoldaşlık ve kendini tanıma süreci, bence Duvar’ın en etkileyici yönü. Kendi varlığını ve kimliğini yeniden inşa etme çabası, okurken insanı oldukça düşündürüyor.
Bu kadar durağan bir konunun bu kadar akıcı ve sürükleyici bir şekilde yazılması gerçekten şaşırtıcı. Yavaşça ilerleyen, tekdüze gibi
8/10
2020 3. kitabı
Saf, duru bir dili var yazarın.Okura o çaresizliği yaşatıyor diyebiliriz ama bazi eylemler sıklıkla tekrarlandığı için bazen nefes almak gerekiyor genel anlamda begendim.
Kadın kahramanımızın yalın bir dille yazılmış günlüğünden oluşan romanda rutin yaptığı işlerini okurken bir süre sonra hep aynı gelse de aslında satır aralarında çok daha fazlası var.
Duvar’ı fark ettiği andan itibaren onu aşmaya bir yana bırakıp yaşamını devam ettirmek için plan yapıyor. Son derece disiplinli bir şekilde hem kendisi hem de birlikte yaşadığı hayvan dostları için hayatta kalma mücadelesi veriyor. Hatta beslenmesinden üremesine sorumluluk duyduğu bu canlı dostları bir anlamda yaşama sebebi, sevinci.
Duvar’dan sonra oluşan günlüğe aktarılanlar birebir okuduklarımızdan çok fazlası; yaşamın döngüsü, yeniden doğuş, annelik, yalnız bir kadının iç ve dış dünyaya dair sorgulamaları…
Ben çok sevdim.
cocuklacocuk.com/duvar-marlen-ha...
Marlen Haushofer'in hem en beğenilen, hem de en çok okunan romanı olan 
Duvar, 1963'te Avusturya'nın en saygın ödüllerinden Arthur Schnitzler Ödülüne değer görülmüştü.
Bir av kulübesinde tatil yapan bir kadın, bir sabah görünmez bir duvara çarpar. Beraberindekiler gittikleri yerden dönmez, duvarın ardında kalan dünyada görebildiği kadarıyla canlı olan herşey o an ne yapıyorsa o şekilde katılaşmış, adeta balmumu bir heykele dönüşmüştür. 'İnsan kadın' artık tek başına. Yalnızca köpeği, kedisi ve inekleri ile hayatta kalmak zorunda, birinin onun için gelip gelmeyeceğini bilemeden.
Kitaptaki bu enteresan kurguyu belki dört beş sayfada şıp diye çözdükten sonra, geri kalan kısımlar kahramanın günlük planları, tarım ve hayvancılıkla ilgili girişimleri, doğal hayatın zihninde yarattığı değişim ve dönüşümler üzerine mülahazaları ile ilerliyor. Peki ana olay, dönüm noktası vs diyebileceğimiz bir olay bile yokken bir kitap nasıl bu kadar sürükleyici hissettirebilir? Gerçekten okuması çok ilginç bir deneyimdi benim için. Kendimi benzer durumlarda düşündüğümde yetersizlik hissiyle oldukça kaygılansam da, kahramanın yaşadıklarında garip bir özgürlük ve huzur tonu buldum. Zamanın önemini yitirmesi, doğayla ve hayvanlarla giderek derinleşen bir bağ ve iletişim. Kargaların gelişi ve gidişiyle belirlenen zaman dilimleri. Bir insanın onca zorlukta ve yoklukta bile yemeğini hayvanlarla paylaşacak, bir kedinin yasını tutacak, bir ineğin yalnızlığını dert edecek naiflikte kalabilmesi. Bu deneyimi yaşayan kişinin erkek değil kadın olması, özellikle duygusal kapasite ve bakım verme sorumluluğu açısından, hikâyenin temel dinamiklerinden birini oluşturuyor gibi geldi bana. Modern hayat kabullerinin çok dışında farklı bir düşünsel yolculuk oldu benim için. Ritmini, kalemini, çevirisini, karakter dönüşümünü çok çok sevdim. Oldukça gerçek ve içinde yaşanılmış bir anlatıydı.
Yazar Hakkında
Marlen HaushoferYazar · 1 kitap
Marlen Haushofer 11 Nisan 1920’de Yukarı Avusturya’da, Frauenstein’da doğdu. Viyana ve Graz’da Alman Dili ve Edebiyatı okuduktan sonra kocası ve iki çocuğuyla Steyr’da yaşadı. İlk metni 1946’da yayımlandı. Romanlar, kısa öyküler, novella’ların yanı sıra çocuk kitapları ve radyo oyunları da yazdı. Kemik kanserine yakalandı ve yaşamının son yıllarını bu hastalığın gölgesinde geçirdi; 21 Mart 1970’te Viyana’da öldü.
1953’te Devlet Edebiyat Teşvik Ödülü, 1963’te Arthur Schnitzler Ödülü ve çok sayıda edebiyat ödülünün yanı sıra 1968’de Avusturya Devlet Edebiyat Ödülü’ne layık görülmesine rağmen ancak ölümünden sonra, kadın hareketinin ve kadın yazını araştırmalarının onu keşfetmesiyle yapıtının önemi anlaşılmış, kitapları büyük bir başarı kazanmıştır. Bugün Ingeborg Bachmann’la birlikte modern kadın yazınının öncüleri arasında sayılmaktadır.
“Duvar” romanı 1963’te yayımlandığında dikkat çekti ve büyük saygı kazandı. Bu olağanüstü başyapıt 2012 yılında yönetmen Julian Roman Pölsler tarafından filme çekildi; başrolde ünlü aktris Martina Gedeck oynadı.
