─ Bilmek her şeyin sonu olur. Çekici olan bilememektir. Sis her şeye harika bir güzellik katar.
─ Ya da insana yolunu şaşırtır.
─ Bütün yolların sonu aynı noktaya çıkar, biricik Gladys.
─ Ya nedir o?
─ Hayal kırıklığı.
Şu anda kim bilir napıyorsun sen. Belki çaydanlıktan bardağa o güzelim tavşankanını aktarıyorsun. Belki uykudasın, belki gezmede. Yahut da temiz, duru bir banyodasın. Başın, dişin ağrımasın, için bir garip burkulmasın da, nerede olursan ol!
Yeter ki yaşa...
''Kaer Morhen'de kimseler yaşamıyor artık. Vesemir'den başka kimse kalmadı. Vesemir kim mi diyorsun? Babam. Neden şaşırdın öyle? Bunda şaşılacak ne var? Herkesin bir babası vardır. Benimki de Vesemir. Geçek babam olmaması önemli mi? Gerçek babamı da annemi de hiç tanımadım. Hayatta olup olmadıklarını bile bilmiyor. Aslına bakarsan pek umurumda da değil.''