Eylül Gül Özkahya
@eylul_gul
Şu anda okuduğu kitap
Hayat öz çocuğunun saçlarını okşamayı bıraktı, omuzlarına dokundu ve onu bir adamın kollarına attı. Bu delilikti ama benim de aklımın yerinde olduğu söylenemezdi.
Yalnızdım çünkü ben hayatın evlatlık çocuğuydum ve hayat beni hiçbir zaman öz evladı gibi sevmemişti
Sırtım acıdı, boynum acıdı, saçlarım acıdı, karnım acıdı, dizlerim acıdı, bacaklarım acıdı. Ruhum acıların arkasından en çok kendisinin parçalandığını fısıldadı.
Acılarım olmamalıydı çünkü ruhumun acısı, beni her zaman savunmasız kılıyordu
Acılarım olmamalıydı çünkü ruhumun acısı, beni her zaman savunmasız kılıyordu