Saçların uçuşurdu rüzgârdan.
Yanından seni seyrederdim.
Güneş yakardı, deniz yanardı…
Sen konuşurdun, dinlerdim.
Gülerdin…
Susardın, düşünürdün.
Benimle el-ele yürürdün…
Yol biterdi.
Görmezdim seni…
Zaman yıl yıl geçerdi.
Uzaktan, çok uzaklardan
Seni seyrederdim.
“Gitmek mümkün olsa da gitsem uzaklara
Sevmesem seni bir daha
Paramparça etsem yüreğimi cam gibi
Sonra yaksam
Savursam küllerini karlı dağlardan açık denizlere
Yine seni severdim toz toz
Yine sana tapardım küllerimin ağırlığınca”