Bir yasayı benimseyen kimse ,kendisini inandığı bir düzene iade eden yargıdan korkmaz ama insan için acıların en büyüğü yasasız yargılanmaktır.İşte biz bu acının içindeyiz.
Daha ilk adımda öylece, ruhum ağırlaşmış halde, çakıl taşlarıyla doldurulmuşum gibi, ki ikisi de aynı kapıya Çıkar, kalakalyordum. Ama izleyecekleri yolu bilip beni geride bırakarak geçip gidenlerin de özetle benden fazlasına eriştiklerini sanmıyorum. Şüphe yok ki güçlü, gösterişli atlar gibi benden çok öteye gidiyorlardı ve sağlam bir tebriği hak ediyorlardı ama sonunda arkalarından baktığımda, peşlerine yük arabaları iliştirilmiş olduğunu görüyor- dum. Kendi yarattıkları yük arabaları. Bana bağlanmış bir yük arabası yoktu ve yine bu nedenle ne dizginlerim ne de at gözlüklerim vardı Bu halde onların gördüğünden daha fazlasını rahatlıkla görebiliyordum. Ama işte söz konu- su kendi gidişim olduğunda nereye gideceğimi, ne tarafa adım atacağımı bilemiyordum.
"Bizler elbette kağıttan kuşlarla karnımızı doyurmuyoruz", dedi. "siz de ben de çok iyi biliyoruz ki, bu keçi ağılında ağaçlarla, çiçekler yetiştiği; kuyularda kurtlar yerine tirsi balıklar yaşadığı gün ne sizin ne de benim burada yapacak işimiz kalmayacak.