…
Âb-ı hayatın çeşmesi âşıkların visâlidir,
Kadehi dolu yürütür susamışları yakmaya.
Yedi veylin tamusunu kül eyler âşıklar ahı,
Kasdeder sekiz uçmağı, nûr edip nûra katmaya.
Âşık mı diyen ben ona? Tanrı’ın uçmağını seve,
Uçmak dahi bir tuzaktır, müminler canın tutmaya.
Âşık olan miskin olur, Hak yoluna teslim olur,
Her ne dersen boyun tutar, çare yok gönül yıkmaya.
Bildin gelenler geçtiler, gördün konalar göçtüler,
Aşk şarabın içen canlar, uymaz geçmeye, konmaya.