Harun Gülle
@felsefeokuru
Şu anda okuduğu kitaplar
Kahroluşumu anlatacak bir sözcük var mı?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Abuk sabuk rastlantılar ağına yakalanmış gibiyiz. Sanki bir öykü dizisinin, Balzac’ın yazdığı bir kara romanın ortasındayız.
Çekiçle Felsefe Yapan Bir Yaşamın AnatomisiFelsefe ve Düşünce
Nietzsche'yi tanımak, felsefesine hâkim olmak için yazdığı onlarca kitabını okumaktansa tek bir kitabı okumak yeterli. Tabi bunun avantajları olduğu kadar dezavantajları da var.
Öyleyse iyi ve kötü yönlerini anlatmaya başlayalım bakalım.
Julian Young’ın Friedrich Nietzsche: Felsefi Bir Biyografi adlı eseri, sıradan bir yaşamöyküsü sınırlarını aşarak, putları çekiçle kıran bir düşünürün zihinsel evrimine tutulan devasa bir büyüteç işlevi görüyor adeta. Felsefe tarihinin en çok yanlış anlaşılan figürlerinden birinin çocukluk yıllarından çöküşüne kadar giden süreci kurgulamak, yalnızca kronolojik bir döküm yapmak değil; aynı zamanda fikirlerin kanlı canlı bir bedende nasıl filizlendiğini göstermeyi gerektirir. Young, tam olarak bizlere bu felsefi ve biyografik sentezi kusursuzca başarıyor.
Öncelikle iyi yönlerinden bahsetmek istiyorum; biyografinin en güçlü yanlarından biri, filozofun zihinsel haritasını şekillendiren etkenleri yüzeysel geçmemesidir. Özellikle gençlik dönemindeki 
Arthur Schopenhauer hayranlığı ve sonrasında kendi yolunu çizerek irade kavramını "güç istenci"ne dönüştürme süreci, metinde ilmek ilmek işlenmiş. Düşünürün, ustasının karamsar felsefesinden kopup yaşamı olumlayan trajik bir neşeye ulaşması, salt kavramsal bir manevra değil, derin bir varoluşsal krizin aşılmasını ele alıyor (bu bölümler benim gibi birçok okuru zorlayacaktır, kavramlar biraz ağır basıyor, anlatımı baltalıyor).
Popüler kültür, filozofu dağ başlarında tek başına çıldıran, asosyal bir dahi şeklinde resmetmeyi sever. Julian Young, detaylı araştırmalarıyla bu efsaneyi yerle bir eder. Karşımızdaki portre; dönemin siyasi olaylarını yakından takip eden, arkadaşlarına mektuplar yazan, müzikle tutkulu bir ilişki kuran, acı çeken, hastalanan ama asla dünyadan tamamen kopmayan bir insandır. Kendi
Arthur Schopenhauer hayranlığı ve sonrasında kendi yolunu çizerek irade kavramını "güç istenci"ne dönüştürme süreci, metinde ilmek ilmek işlenmiş. Düşünürün, ustasının karamsar felsefesinden kopup yaşamı olumlayan trajik bir neşeye ulaşması, salt kavramsal bir manevra değil, derin bir varoluşsal krizin aşılmasını ele alıyor (bu bölümler benim gibi birçok okuru zorlayacaktır, kavramlar biraz ağır basıyor, anlatımı baltalıyor).
Popüler kültür, filozofu dağ başlarında tek başına çıldıran, asosyal bir dahi şeklinde resmetmeyi sever. Julian Young, detaylı araştırmalarıyla bu efsaneyi yerle bir eder. Karşımızdaki portre; dönemin siyasi olaylarını yakından takip eden, arkadaşlarına mektuplar yazan, müzikle tutkulu bir ilişki kuran, acı çeken, hastalanan ama asla dünyadan tamamen kopmayan bir insandır. Kendi
Okur kapağını kapadığında, asıl o zaman yaşamaya başlar kitap.