“Belirsizliğin kederli bir sesle bağırışıdır nedense gri benim için. Ne siyah ne de beyaz.
Kendine özgü bir kişilik geliştirememişlik.
Henüz tamamlanamamış bir resim.
Bir ressamın fırçasını da onun dilediği gibi sonlanabilir.  Üstüne tekrar tekrar boya sürülebilinir.
İsyansızdır çünkü kendisi de bilmez ne renk olmak istediğini. Etrafındakilerin etkisinde daha açık, daha koyu, en açık.
Arzusuz.
Gri renk insanlardan ürkmüşümdür hep.”
“Çabuk sıkılır, yeni hikayeler, yeni insanlar tanımak için valizimi yanıma alır yoklara çıkarım.
Yeni anılar toplayıp bavulumda biriktirmek isterim.
Yeni sesler, kokular, arzular yakalamak uzaklarda.
Onları kafeslere koyup beslemek, sulamak evimde.
Onları benim yapmak önce, sonra salıvermek.
Yine yenilerini aramak, yine benim yapacaklarımı.”