Ferhat Aktepe
@frht49
Bir kitabı okurken geçen iki saatin,
ömrümün birçok senelerinden daha dolu,
daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım.
(Sabahattin Ali)
299 okur puanı
Mayıs 2014 tarihinde katıldı
Eğer ben bir yabancının maskesini takmış bir başkasıysam sen de kendi maskeni takmış bir başkasıydın. Kendi maskesini takmış bir başkası...
Yabancılar da tıpkı hayaletler gibi şeffaftı ve dünya, ince pigmentli boyalarla cama yapılmış bir tablo gibi boşluklarla doluydu. Dünyanın kendisi maske gibi güvenilmez hâle gelecek ve ben dile getirilmesi zor bir yalnızlık hissine kapılacaktım. Ama bütün bunlar için kendilerini sorumlu hissetmelerine gerek yoktu. Çünkü hakikat, onların gördüğü olacaktı. Gözle görülenin maskeden ibaret olduğu, gerçeğin doğrudan görülemeyeceği gibi daha derin bir gerçeği görmüş olacaklardı. Gerçek her ne kadar bakanın gözlerini açıtsa da bir gün mutlaka bunun telafisi olacaktı
Yine de insanın gösteriş yapmak için neden bu kadar zahmete katlanabildiğini bir türlü anlayamıyordum.
Burada sahici olan her şey kusursuzca sahte, sahte olan her şey ise kusursuzca sahiciymiş gibi kabul görüyordu.
Evet, yaşamın amacı herhâlde özgürlüğü kullanıp tüketmek olmalı. İnsanlar çoğu zaman özgürlük biriktirmeyi yaşamlarının amacıymış gibi davransalar da sonuçta bu, kronik özgürlük yoksunluğundan kaynaklanan bir yanılsama değil mi?